Akademik Veri Yönetim Sistemi
III. Uluslararası Gayrimenkul Geliştirme ve Yönetimi Konferansı, Ankara, Türkiye, 1 - 04 Şubat 2023, cilt.2, ss.17-46, (Tam Metin Bildiri)
1970’li yıllarla birlikte, önceleri daha çok çevre konuları ile ilgili olarak kullanılan sürdürülebilirlik kavramı, ekonomik kalkınma meseleleri ile birlikte kullanılmaya başlanılmış ve bugün sıkça karşılaştığımız “sürdürülebilir kalkınma” kavramı ortaya çıkmıştır. Birleşmiş Milletler tarafından çevre ve ekonomik kalkınma konularının ele alındığı toplantılar kavramın içerik yönünden zenginleşmesine vesile olmuş ve kavram; çevre, kalkınma ve sosyal gelişme olmak üzere üç temel başlık üzerinde gelişim göstermiştir. 2000’li yıllara gelindiğinde yoksullukla mücadele ana hedefiyle BM tarafından “Bin Yıl Kalkınma Hedefleri” seferberliği başlatılmış ve bu seferberlik sürerken yine BM tarafından; yoksulluğu gidermek, Dünyayı muhafaza etmek ve adaletsizlikle mücadele etmek hedefiyle 2030 yılında tamamlanması planlanan bir yol haritası olarak “Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları” kabul edilmiştir: Söz konusu amaçlar: i. Yoksulluğa son, ii. Açlığa son, iii. Sağlıklı bireyler, iv. Nitelikli eğitim, v. Toplumsal cinsiyet eşitliği, vi. Temiz su ve sıhhi koşullar, vii. Erişilebilir ve temiz enerji, viii. İnsana yakışır iş ve ekonomik büyüme, ix. Sanayi, yenilikçilik ve altyapı, x. Eşitsizliklerin azaltılması, xi. Sürdürülebilir şehir ve yaşam alanları, xii. Sorumlu tüketim ve üretim, xiii. İklim eylemi, xiv. Sudaki yaşam, xv. Karasal yaşam, xvi. Barış, adalet ve güçlü kurumlar, xvii. Hedefler için ortaklıklar olmak üzere 17 adettir. Bu amaçların arazi yönetimiyle, özellikle de tarım arazilerinin yönetimiyle doğrudan veya dolaylı olarak yakın ilişkili olduğu görülmektedir. Buradan yola çıkarak makalede, 2007-2008 finans ve gıda krizinin tetiklemesiyle yeni bir olgu olarak ve öncelikle gıda güvencesinin temini ve enerji güvenliği maksatlarıyla ortaya çıkan Afrika’daki büyük ölçekli arazi edinimleri konusu ele alınmıştır. Bu olgunun taraftarları tarafından iddia edildiği gibi, yoksulluk ve geri kalmışlıkla mücadele eden Afrika Kıtası için bir fırsat olmadığı, dolayısıyla BM tarafından kabul edilen 17 amaca da olumlu anlamda katkı sunmadığı ortaya konulmuş ama aynı zamanda sürecin olumlu katkılar sunacak şekilde yönetilmesine yönelik öneriler de geliştirilmiştir.
The concept of sustainability, which had been used mostly in relation to environmental issues and conservation of species, started to be used along with the concept of economic development in the 1980s, and after the 1990s, the focus was on integrating the principle of “sustainable development” into all sectors of the economy. This concept, framed by the United Nations Conferences on Environment and Development and the report called Our Common Future, has evolved on three basic headings mainly the environment, development and social progress. In the 2000s, the “Millennium Development Goals” initiative was launched by the United Nations with the main goal of combating poverty and while this mobilization was underway, the “Sustainable Development Goals” (SDGs) were adopted by the United Nations as a roadmap planned to be completed by 2030 with the aim of eliminating poverty, protecting the world, and fighting injustice. The 17 SDGs to transform the world were determined and announced as No Poverty; Zero Hunger; Good Health and Well-being; Quality Education; Gender Equality; Clean Water and Sanitation; Affordable and Clean Energy; Decent Work and Economic Growth; Industry, Innovation and Infrastructure; Reduced Inequality; Sustainable Cities and Communities; Responsible Consumption and Production; Climate Action; Life below Water; Life on Land; Peace and Justice Strong Institutions; and Partnerships to achieve the Goal. These objectives are directly or indirectly related to rural and urban land management and especially agricultural land management. In this study, the effects of large-scale land acquisitions in Africa, which emerged as a new phenomenon with the trigger of the financial crisis that started in 2007 and the food crisis that started in 2008 all over the world, primarily for purposes such as ensuring food security and energy security, were evaluated at the host country, continental, and global levels within the framework of SDGs. Contrary to what is claimed by the proponents of large-scale land acquisition by foreign states or companies under their control in another country, it has been established that this initiative cannot be considered an opportunity for the African Continent struggling with poverty and underdevelopment, and therefore cannot contribute positively to the 17 SDGs accepted by the UN. However, it should be emphasized that it is possible for foreign states to manage the large-scale land acquisition processes in Africa and other continents in different ways so that such processes can contribute positively to the SDGs, and to this end, there should be measures to be taken by both host countries, countries that acquire land, and international organizations.