Amaç: Bu çalışmada Gaziantep ilinde 2006-2008 yılları arasındaki 3 yıllık dönemde ambulans çalışma düzenini inceledik. Gereç ve Yöntemler: Çalışmada 112 ambulanslarında çalışan personel sayısı, acil hastalar için günlük yapılan çıkış sayıları, hastaya ulaşma ve en yakın sağlık kurumuna ulaştırma süreleri, hastaların hastalıklarına göre dağılımı, vakaların cinsiyet ve yaşa göre dağılımı istasyon başına düşen nüfus ve 112 acil komuta merkezi ile hastaneler arasındaki otomasyon incelendi. Bulgular: Cinsiyete göre erkek vakalar bayan vakalardan fazla bulundu. 65 yaşın üzerinde bayan vaka sayısı erkek vaka sayısından fazla bulundu. En fazla vaka erkeklerde 16-25 yaş grubunda, bayanlarda 65 yaş üzeri grupta bulundu. Vaka sayısının her yıl arttığı tespit edildi. Çağrı nedenlerine vakaların %54.6’sı medikal vakalar, %16.3’ü trafik kazaları olarak tespit edildi. Ön tanılara göre travma vakalarının giderek azalmakta olduğu, buna karşılık kardiyovasküler sistemle ilgili vakaların ise artmakta olduğu tespit edildi. Vakaların büyük çoğunluğunun sağlık bakanlığı hastanelerine nakledildiği tespit edildi. Vakaların büyük çoğunluğuna ilk 20 dakika içerisinde ulaşıldığı görüldü. Ambulans çıkışlarının %62.5’i hastaneye nakil, %13.5’i yerinde müdahale ve %9.5’i hastaneler arası nakille sonuçlandığı görüldü. Ambulans çıkış sayılarının her geçen yıl artmakta olduğu tespit edildi. Sonuç: Bu çalışmayla, ambulans kullanım oranının giderek artması nedeniyle acil vakaya ulaşımda gecikmeye neden olmamak için planlamaya gidilmesi gerektiği, bununla birlikte hastanelere nakil sırasında bekleme süresini en aza indirmek için komuta merkezi ile hastaneler arası iletişim üst düzeyde olması gerektiği ve hastanelerin dolu ve boş yatak listelerini sık güncellemeleri gerektiği sonucuna varılmıştır. (JAEM 2011; 10: 27-32)
Objective: In this study, we have examined the ambulance working order in the 3 years period between the years 2006-2008 in Gaziantep city. Materials and Methods: In this study, the number of personel working in 112 ambulances, daily number of emergency exit patients, period of time of arrival of patients and arrival at the nearest medical institution, transfer of patients according to their illness, range of cases according to sex and age, population per station and automatisation between 112 emergency command centers and hospitals have been examined. Results: According to gender, the number ofmale cases were found to be more than female cases. Female case number above 65 years old has been found greater than the male cases. The highest case number has been found in the 6-25 years old group for males and above 65 years old for females. It was determined that the case number is increasing every year. The reason for calls was determined as 54.6% medical cases and 16.3% traffi c cases. According to pre-diagnosis, it was determined that trauma cases decreased and the cases concerning cardiovascular system increased gradually. It was seen that a great majority of the cases were reached within the fi rst 20 minutes. It was seen that ambulance emergency exits comprised 62.5% hospital transfer, 13.5% timely intervention and 9.5% transfer inter-hospitals. It has been determined that ambulance exit numbers were increasing every passing year. Conclusion: With this study it is concluded that planning should be done to prevent delay in reaching emergency cases due to the increase in ambulance usage and also it was determined that the communication between command centers and inter-hospitals should be at the maximum level in order to minimize the delay period during transfer to hospitals, and frequent updates of used and empty bed lists of hospitals should be made. (JAEM 2011; 10: 27-32
