The Evolving Nature of ASEAN’s Human Rights Perspective: Vision and Practice

DURMAZ F.

The Turkish Yearbook of International Relations, vol.54, no.0, pp.31-52, 2023 (TRDizin)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 54 Issue: 0
  • Publication Date: 2023
  • Doi Number: 10.58699/tyir.1369435
  • Journal Name: The Turkish Yearbook of International Relations
  • Journal Indexes: International Bibliography of Social Sciences, Index Islamicus, Political Science Complete, TR DİZİN (ULAKBİM)
  • Page Numbers: pp.31-52
  • Ankara University Affiliated: Yes

Abstract

The matter of human rights was not a priority topic in the Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) regionalism in the 20th century. However, human rights have become an important issue of cooperation in the ASEAN regionalism in the 21st century. From this point of view, this article analyzes the motivations that guide ASEAN cooperation regarding human rights, the historical development of the cooperation process and the problems faced by cooperation in the field of human rights in practice. The article’s main argument is that while ASEAN has strengthened collaboration in human rights in theory in the 21st century, it has not developed a similar behavior in practice, and there is an imbalance between the theory and practice in cooperation concerning human rights. This study shows that ASEAN’s traditional method of collaboration based on consensus-based decision-making and non-binding institutions has caused to a decrease in the effectiveness of cooperation over human rights and means that ASEAN is unable to reply effectively to human rights violations.
Güneydoğu Asya Uluslar Birliği (ASEAN) bölgeselleşmesinde 20. yüzyılda ikincil bir gündem maddesi olarak kabul edilen insan hakları 21. yüzyıla gelindiğinde önemli bir iş birliği konusu haline gelmiştir. Bu noktadan hareketle bu makalenin amacı, ASEAN’ın insan hakları alanındaki iş birliğine yön veren motivasyonları, iş birliği sürecinin tarihsel gelişimini ve insan hakları alanındaki iş birliğinin uygulamada karşılaştığı sorunları analiz etmektir. Makalenin temel argümanı, ASEAN’ın 21. yüzyılda teoride insan hakları alanında güçlü bir iş birliği vizyonu ortaya koymasına rağmen pratikte benzer yönde bir davranış geliştirmediği ve insan hakları alanındaki iş birliğinde teori ve pratik arasında bir dengesizliğin olduğu yönündedir. Çalışma, ASEAN’ın bağlayıcı olmayan kurumlara ve uzlaşıya dayalı karar almaya dayanan geleneksel iş birliği yönteminin insan hakları alanındaki iş birliğinin etkinliğinin azalmasına yol açtığını ve ASEAN’ın insan hakları ihlalleri karşısında güçlü bir cevap verememesine neden olduğunu göstermiştir.