ENDODONTİK TEDAVİLİ ALT MOLAR DİŞLERİN REHABİLİTASYONUNDA ENDOKRON RESTORASYONLAR: VAKA SERİSİ

Şahinkaya B.

11. ULUSLARARASI ENDODONTİ SEMPOZYUMU, Ankara, Türkiye, 18 - 21 Mayıs 2026, sa.27, ss.56-57, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Ankara
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.56-57
  • Ankara Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Amaç:
Kök kanal tedavisi uygulanmış ve ileri derecede koronal madde kaybı bulunan dişlerde, başarılı endodontik tedaviyi takiben uygulanan endokron restorasyonların uzun dönem klinik başarısını değerlendirmek amaçlanmıştır. Bu kapsamda, apikal ve koronal sızdırmazlığın birlikte sağlanmasının tedavi prognozuna etkisi incelenmiştir.

Olgu:
Bu vaka serisinde alt molar bölgede koronal madde kaybı ve endodontik patolojiye sahip üç hasta değerlendirilmiştir. Birinci vakada, restorasyon kırığı ve ağrı şikâyeti ile başvuran hastada eski dolgu uzaklaştırılmış, ruber dam izolasyonu altında kök kanal tedavisi yapılmıştır. Sadece mezial bölgede ince bir duvar kalan dişe nanohibrit seramikten hazırlanan endokron restorasyon uygulanmıştır. Onur polat İkinci vakada, dişetinde şişlik ve ara sıra iltihap akışı şikâyeti ile başvuran hastada kronik apikal apse tanısı konmuş, çok seanslı kök kanal tedavisi uygulanmış ve üç aylık takip sonrası silikat seramik endokron restorasyon yapılmıştır. Zeynep karadereli Üçüncü vakada, alt molar bölgede şişlik şikâyeti ile başvuran hastada 46 numaralı dişte subakut apikal apse teşhisi konmuş, çok seanslı kanal tedavisi tamamlanmış ve nanohibrit seramik endokron restorasyon uygulanarak fonksiyonel rehabilitasyon sağlanmıştır.ipek böke

Bulgular:
Tüm vakalarda klinik ve radyografik takiplerde başarılı sonuçlar elde edilmiştir. Endokron restorasyonlar, marjinal uyum, oklüzal fonksiyon ve estetik açıdan yeterli bulunmuştur. Takiplerde kırık, debonding veya marjinal uyumsuzluk gözlenmemiş; yumuşak dokular sağlıklı, şişlik ve enfeksiyon bulguları ortadan kalkmıştır. Periapikal lezyonlar küçülmüş ve endodontik tedaviler başarıyla korunmuştur. Önemli olarak,endokron restorasyonlar ileri derecede madde kaybı bulunan dişlerde daha fazla doku kaybına neden olmadan uygulanabilmiş ve konvansiyonel preparasyonlara kıyasla daha koruyucu bir yaklaşım sunmuştur

Sonuç:
Endodontik tedavili ve ileri derecede koronal madde kaybı bulunan alt molar dişlerde endokron restorasyonlar klinik olarak başarılıdır. Endokronlar, minimal invaziv preparasyon ile diş dokusunu koruyarak konvansiyonel restorasyonlara göre daha fazla madde kaybını önlemekte, fonksiyon ve estetiği yeniden sağlamaktadır. Uygun endodontik tedavi ve adeziv simantasyon protokolü ile birlikte, bu restoratif yaklaşım fonksiyonel ve biyolojik bütünlüğün korunmasında etkili ve güvenilir bir seçenek olarak değerlendirilebilir.

Objective:
This case series aimed to evaluate the long-term clinical success of Endocrown restorations applied following successful endodontic treatment in teeth with extensive coronal substance loss. The study also assessed the effect of maintaining both apical and coronal seal on treatment prognosis.

Case Reports:
Three patients with mandibular molars exhibiting significant coronal tissue loss and endodontic pathology were included. In the first case, a patient presented with a fractured restoration and pain. The previous restoration was removed, and root canal therapy was performed under rubber dam isolation. A nanohybrid ceramic endocrown was placed on a tooth with only a thin mesial wall and approximately 1 mm of remaining coronal structure above the gingival margin. In the second case, a patient with gingival swelling and intermittent exudation was diagnosed with chronic apical abscess. Multi-session root canal therapy was completed, and after a three-month follow-up, a silicate ceramic endocrown was applied. In the third case, a patient presented with swelling in the lower molar region; clinical and radiographic examination revealed a subacute apical abscess in tooth 46. Multi-session root canal treatment was performed, followed by placement of a nanohybrid ceramic endocrown, restoring both function and esthetics.

Findings:
All cases demonstrated successful clinical and radiographic outcomes. Endocrown restorations showed adequate marginal adaptation, occlusal function, and esthetic integration. No fractures, debonding, or marginal discrepancies were observed. Soft tissues remained healthy, and signs of swelling or infection resolved. Periapical lesions decreased, and the integrity of endodontic treatment was preserved. Notably, endocrown restorations were applied without removing additional tooth structure, offering a more conservative alternative compared with conventional full-coverage restorations.

Conclusion:
Endocrown restorations provide clinically successful outcomes in endodontically treated mandibular molars with extensive coronal tissue loss. By employing a minimally invasive preparation, they preserve natural tooth structure and reduce further tissue loss compared with conventional approaches, while restoring function and esthetics. When combined with proper endodontic therapy and adhesive cementation protocols, this restorative approach represents an effective and reliable option for maintaining both functional and biological integrity.