DETERMINATION OF THE MORPHOLOGICAL RESPONSES OF DIFFERENT ORCHARDGRASS (DACTYLIS GLOMERATA L.) CULTIVARS TO SALT STRESS DURING THE EARLY SEEDLING GROWTH STAGE


Creative Commons License

Yücekaya S., Okumuş O., Sancak C., Telci Kahramanoğulları C., Öngören S. Ç., Uzun S.

Türkiye 4th International Field Crops Congress, Aydın, Türkiye, 16 - 18 Eylül 2026, cilt.1, sa.1, ss.425-432, (Tam Metin Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
  • Cilt numarası: 1
  • Basıldığı Şehir: Aydın
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.425-432
  • Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
  • Ankara Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Tuzluluk, özellikle kurak ve yarı kurak iklim kuşaklarında bitkisel üretimi sınırlayan başlıca abiyotik

stres faktörlerinden biri olup bitki gelişimini yavaşlatarak verim ve kaliteyi olumsuz etkilemektedir. Çok

yıllık bir buğdaygil yem bitkisi olan domuz ayrığı (Dactylis glomerata L.), geniş adaptasyon yeteneği

ve yüksek besin değeri nedeniyle mera ve çayır ıslahında değerli bir potansiyele sahiptir; ancak çeşit

düzeyinde tuz stresine verdiği tepkiler yeterince açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu çalışmada, üç farklı

domuz ayrığı çeşidinin (Amba, Ayfam ve Echelon) erken fide gelişim döneminde artan tuz dozlarına

(0, 5 ve 10 dS/m) verdiği morfolojik tepkilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, Erciyes

TÜRKİYE 4th INTERNATIONAL (16TH NATIONAL) FIELD CROPS CONGRESS

September 16 – 18, 2026 / Aydın, Türkiye 425

Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü’ne ait ısıtmalı polietilen serada, tesadüf parselleri

deneme desenine göre iki faktörlü faktöriyel düzende ve dört tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Tuz

kaynağı olarak NaCl kullanılmış, tüm saksılar tarla kapasitesine göre düzenli olarak sulanmıştır. Bitki

boyu, kardeş sayısı, toprak üstü yaş ağırlık ve kuru ağırlık özellikleri incelenmiştir. Elde edilen veriler

varyans analizine tabi tutulmuş, uygulama ortalamaları Tukey çoklu karşılaştırma testi ile

gruplandırılmıştır. Sonuçlara göre artan tuz dozu, incelenen tüm özelliklerde istatistiksel olarak önemli

(p<0.01) azalmalara yol açmış; bitki boyu %24, kardeş sayısı %22, yaş ağırlık %49 ve kuru ağırlık %40

oranında gerilemiştir. Çeşitler arasında bitki boyu ve yaş ağırlık bakımından Echelon çeşidi en yüksek

değerleri verirken, en fazla kardeşlenme Amba çeşidinde belirlenmiştir. Çeşit x tuz dozu interaksiyonu

yalnızca kuru ağırlıkta istatistiksel olarak anlamlı bulunmuş olup Amba ve Echelon çeşitlerinin orta

düzey tuz stresine (5 dS/m) karşı Ayfam’a kıyasla daha toleranslı bir tepki verdiğini ortaya koymuştur.

Bitki boyu ve yaş ağırlıkta Echelon öne çıkarken, Amba çeşidi, yüksek kardeşlenme kapasitesiyle öne

çıkarak, tuzluluk sorununun görüldüğü çayır ve mera alanlarının ıslahında uygun çeşit seçimi açısından

önemli bir alternatif oluşturmaktadır.