Bilgisayar oyunları ilk olarak 1960'lı yıllarda yapılmaya başlanır. Ancak bilgisayar oyunlarının ticari hale gelmesi ve hızla yaygınlaşması 1970lerde gerçekleşir. 1990'larda internet ağlarının gelişmesi ile birlikte oyunlar çevrimiçi olarak da oynanabilir hale gelir. Günümüzde, hemen her konuda ve her yaşa hitap eden kurgusal ve kurgusal olmayan türde oyunlar bulmak mümkündür. Ve bilgisayar oyunları bilgisayar teknolojilerindeki her yeni gelişme ile birlikte, giderek gelişen derinleşen yapılar olarak varlığını sürdürmektedir. Bilgisayar oyunları bir anlatıyı aktarabilmek için pek çok farklı anlatı dilini bir arada kullanan yapılardır. Bu anlatı dilleri temel olarak, sözel ya da yazılı anlatılar, görseller, ses efektleri ve müzik'ten oluşur. Bunun yanı sıra tüm bu yapıyı birbirine bağlayan kodlama sistemlerinden temellenir. Bilgisayar oyunlarının anlatılarını diğer anlatı türlerinden ayıran en önemli özellikleri interaktif oluşlarından ve oyuncuya içine gömülme deneyimi sunmalarından kaynaklanır. Bu şekilde bilgisayar oyunu izleyiciye/oyuncuya hiçbir zaman bütünüyle bitmiş, tamamlanmış bir yapı sunmaz. Bunun yanı sıra, bir bilgisayar oyununda anlatının ortaya çıkabilmesi de oyuncunun varlığı ve hareketlerini gerektirmektedir. Bu makalede, bilgisayar oyunlarının anlatı yapısı incelenmiş, bu oyunların edebiyat, görsel sanatlar ve müzik gibi anlatı dillerini bir arada kullanan kendine özgü bir anlatı yapısının olduğu gözlenmiştir. Oyun anlatılarını incelemek için günümüzde zaman zaman sinema teorilerinden yararlanılmakta olsa da bu anlatılar ağırlıklı olarak metin kuramları açısından incelenmektedir. Ancak oyun anlatıları pek çok farklı anlatı dilini bir arada kendi anlatısını aktaracak şekilde bir araya getiren yapılar olduklarından dolayı, günümüzde, oyunları incelemek tüm bu anlatı dillerinin birlikteliğinden ortaya çıkan bütünsel yapıyı kavramayı gerektirmektedir. Bu tür bir inceleme ise pek çok disiplinin bir arada kullanılması gerekliliğinin yanı sıra, oyunu oynamayı ve oynama sürecini gözlemlemeyi de gerektiren karmaşık bir işleme dönüşmüştür.
Video games are one of the latest products of new med8a, but also products of postmodern culture. In a short time, video games are emerging as a genre that has constantly evolved, expanded and deepened. Video games are diversified in themselves and divided into many subgenres. While some of these are directly narrative-based, narrative is not a must-have part of a video game. However, today it is possible to talk about many games that can be described as a narrative in general. The aim of this study is to examine video games as a narrative genre. For the study, a literature review on narrative and video games areas was conducted. The existence and how narrative is shaped in main genre of games, have been examined through various games. Many narrative languages are used together to convey the narrative in a video game. The main ones are written and spoken texts, visuals, movement, sound and music. In video games, coding systems and player movements and choices also join these traditional narrative languages. While the coding system acts as a skeleton in the basic shaping of a narrative, the player is the relatively unpredictable element of the narrative in video games, which therefore affects the development of events and narrative flow. In video games, players become a narrative element that enables the development and transmission (interaction) of the narrative through their own interpretations, choices, and playing abilities. This causes the player to be immersed in the game and to find a virtual life in the game. With all these features, video games can be characterized as a unique narrative genre that uses many narrative languages and game-specific narrative elements together, and at the same time as a means of creating narrative. The main types of narratives used in video games have been observed as linear narratives, non-linear narratives, simultaneous narratives and open-ended narratives.
