EFFECTS OF SALT STRESS ON EARLY SEEDLING GROWTH AND MORPHOLOGICAL TRAITS OF DIFFERENT TALL FESCUE (FESTUCA ARUNDINACEA SCHREB.)
Türkiye 4th International Field Crops Congress, Aydın, Türkiye, 16 - 18 Eylül 2026, cilt.1, sa.1, ss.233-238, (Tam Metin Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
- Cilt numarası: 1
- Basıldığı Şehir: Aydın
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.233-238
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Ankara Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Kamışsı yumak (Festuca arundinacea Schreb.), dünyanın ılıman kuşaklarında yetiştirilen, hem
meralarda hem de tarla tarımında kuru ot ve silaj olarak değerlendirilebilen önemli bir buğdaygil yem
bitkisidir. Tuzluluk, bitki büyüme ve gelişimini olumsuz etkileyen başlıca abiyotik stres faktörlerinden
biri olup, aşırı gübreleme ve yetersiz drenaj koşullarında yapılan sulama toprak tuzluluğunu
artırmaktadır. Bu çalışmada, üç kamışsı yumak çeşidinin (Dordogne, Tower ve Kora) erken fide gelişim
döneminde artan tuzluluk düzeylerine (NaCl ile oluşturulan 0, 5 ve 10 dS m-1) verdiği morfolojik
TÜRKİYE 4th INTERNATIONAL (16TH NATIONAL) FIELD CROPS CONGRESS
September 16 – 18, 2026 / Aydın, Türkiye 233
tepkilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, Erciyes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri
Bölümü’ne ait ısıtmalı polietilen serada tesadüf parselleri faktöriyel deneme desenine göre dört
tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Saksı başına 10 tohum ekilmiş, çıkış sonrası 5 bitkiye seyreltilmiş ve
tarla kapasitesi esas alınarak tuz uygulamalarına başlanmıştır. Bitkiler çıkıştan 40 gün sonra hasat
edilerek bitki boyu, kardeş sayısı, toprak üstü yaş ve kuru ağırlık özellikleri incelenmiştir. İncelenen
tüm özelliklerde çeşit ve tuzluluk ana etkileri ile çeşit × tuzluluk interaksiyonu istatistiksel olarak önemli
bulunmuştur. Artan tuzluluk, doz ortalamalarında bitki boyunu %30, kardeş sayısını %27, yaş ağırlığı
%42 ve kuru ağırlığı %42 oranında azaltmıştır. Çeşit ortalamalarında en yüksek bitki boyu Tower (18,8
cm), en fazla kardeş sayısı Dordogne (4,44 adet), en yüksek yaş (4,56 g) ve kuru ağırlık (0,61 g) ise
Kora çeşidinde belirlenmiştir. Bununla birlikte çeşitler tuzluluğa aynı biçimde tepki vermemiştir: 10 dS
m-1’de Kora kontrol kuru ağırlığının %66’sını koruyarak çeşitler arasında en yüksek değeri vermiş,
Dordogne ise %44 ile en fazla gerileyen çeşit olmuştur. Sonuç olarak, verim potansiyeli ile tuza
dayanımın örtüşmediği, orta düzey tuzlulukta kuru madde üretimini koruyabilen Kora çeşidinin tuzluluk
sorunu bulunan çayır ve mera alanlarında tesis için öne çıkan aday olduğu belirlenmiştir.