MADDE KAYBI FAZLA OLAN KRONİK APİKAL APSELİ ALT 1. MOLAR DİŞİN KÖK KANAL TEDAVİSİ VE ENDOKRON İLE RESTORASYONU
28. TÜRK DİŞHEKİMLERİ BİRLİĞİ ULUSLARARASI DİŞHEKİMLİĞİ KONGRESİ, Diyarbakır, Türkiye, 18 - 21 Eylül 2025, ss.12, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Diyarbakır
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.12
- Ankara Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, endodontik tedavisi başarıyla tamamlanmış ve ileri düzeyde madde kaybına sahip dişlerde, apikal ve koronal sızdırmazlığın sağlanmasının tedavi başarısındaki kritik rolü üzerinde durmak ve özellikle endokron gibi uygun restoratif yaklaşımların dişin uzun dönem fonksiyon ve bütünlüğünün sürdürülebilirliğine katkısını değerlendirmektir.
Olgu Sunumu: 19 yaşındaki kadın hasta, sağ alt birinci molar (46 no’lu diş) çevresinde tekrarlayan şişlik ve fistül oluşumu şikayetiyle Ankara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi’ne başvurdu. Klinik ve radyografik değerlendirmeler sonucunda dişe nekrotik pulpa ve subakut apikal apse tanısı kondu. Çok seanslı kök kanal tedavisi başlatıldı. İlk seansta irigasyon ve preparasyon protokolü uygulanarak, kalsiyum hidroksit medikament olarak yerleştirildi. İkinci seansta semptomların gerilediği gözlemlendi ve kanal tedavisi preparasyonla uyumlu güta perka ve seal içerikli patla tamamlandı. Geçici restorasyon sonrası hastanın şehir dışına çıkması nedeniyle endokron uygulaması 3 ay ertelendi.Kontrol radyografisinde lezyon boyutlarının küçüldüğü görüldü. Endokron uygulaması için gerekli diş preparasyonu yapıldıktan sonra ağız içi tarama (CEREC Omnicam) gerçekleştirildi ve silikat seramik bloktan (CEREC BLOK) CAD/CAM sistemi ile restorasyon üretildi. Uyum kontrolü sonrası, uygun adeziv protokol izlenerek endokron dual-cure rezin siman ile dişe simante edildi. Siman artıkları temizlenerek tedavi tamamlandı.
Sonuç: Hastadan 10. ay kontrolünde alınan periapikal radyografide lezyonun tamamen iyileştiği gözlemlendi. İntraoral muayenede patolojik bulguya rastlanmadı. Uygulanan endokron restorasyonunun diş ile uyumu optimaldi; kırık ya da simantasyonla ilgili herhangi bir komplikasyon izlenmedi. Hasta tedaviden memnuniyet bildirdi. Kök kanal tedavili dişler çeşitli nedenlerle daha kırılgan hale gelmektedir. Bu nedenle diş yapısının ve restoratif yapı bütünlüğünün korunması endodontik tedavili dişlerin prognozunda daha önemlidir.
Objective:The aim of this study is to emphasize the critical role of achieving both apical and coronal sealing in the success of endodontically treated teeth with extensive structural loss, and to evaluate the contribution of appropriate restorative approaches—particularly endocrowns— to the long-term functional and structural sustainability of such teeth.
Case Presentation:A 19-year-old female patient presented to the Faculty of Dentistry at Ankara University with complaints of recurrent swelling and fistula formation around the lower right first molar (tooth #46). Clinical and radiographic evaluations led to a diagnosis of necrotic pulp and subacute apical abscess. A multi-visit root canal treatment was initiated. In the first session, irrigation and preparation protocols were performed, and calcium hydroxide was placed as an intracanal medicament. At the second visit, symptoms had subsided, and the canal treatment was completed with gutta-percha and a sealer compatible with the previous preparation. Due to the patient needing to leave town, the endocrown restoration was postponed for three months after temporary restoration. A follow-up radiograph revealed a reduction in the size of the lesion. The necessary tooth preparation was performed for the endocrown, followed by intraoral scanning (CEREC Omnicam). The restoration was fabricated using CAD/CAM technology with a silicate ceramic block (CEREC BLOCK). After verifying the fit, the endocrown was cemented using an appropriate adhesive protocol and a dual-cure resin cement. Excess cement was removed, completing the treatment.
Conclusion:At the 10-month follow-up, periapical radiography confirmed complete healing of the lesion. No pathological findings were observed during the intraoral examination. The applied endocrown showed optimal adaptation with the tooth; no fractures or cementation- related complications were detected. The patient reported satisfaction with the treatment. Endodontically treated teeth tend to become more fragile due to various factors. Therefore, preserving tooth structure and ensuring restorative integrity are crucial for the prognosis of such teeth.