DÜZENLİ FİZİKSEL AKTİVİTENİN İŞİTME ENGELLİ BİREYLERİN MUTLULUK, STRES VE YAŞAM DOYUM DÜZEYLERİNE ETKİSİ
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Spor Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BORA GÖKTEPE
Danışman: Hakan Sunay
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Düzenli Fiziksel Aktivitenin İşitme Engelli Bireylerin Mutluluk, Stres ve Yaşam Doyum Düzeylerine Etkisi Düzenli fiziksel aktivite programına katılan işitme engelli bireylerde, fiziksel aktivitenin; mutluluk, stres ve yaşam doyum düzeylerine etkisini incelemeyi amaçlayan bu çalışmada; nicel araştırma yöntemi ve yarı deneysel bir çalışma modeli benimsenmiştir. Bu çerçevede daha önce hiçbir fiziksel aktivite programına katılmamış 30 çalışma / 30 kontrol olmak üzere toplam 60 işitme engelli birey araştırmaya katılmıştır. Çalışma grubuna haftada 3 gün toplamda 8 hafta süren düzenli fiziksel aktivite programı uygulanmıştır. Uygulanan program, araştırmacı ve uzman eğitmenler aracılığı ile geliştirilmiştir. Çalışma ve kontrol gruplarına ön ve son testlerden oluşan 3 farklı ölçek uygulanmıştır. Söz konusu ölçekler sırasıyla, "Oxford Mutluluk Ölçeği", "Algılanan Stres Ölçeği" ve "Yaşam Doyum" ölçeğidir. Araştırmada, "çalışma" ve "kontrol" grubunda yer alan katılımcılara uygulanan ön ve son testlerden elde edilen "Oxford Mutluluk", "Algılanan Stres" ve "Yaşam Doyum" puanları "İlişkili Örneklemler T-Testi" ve "Çift Yönlü Varyans Analizi" ile incelenmiştir. Test öncesinde verilerin "Normallik" ve "Güvenirlik" sağlayıp sağlamadığı çeşitli ölçüm teknikleri ile test edilerek sınanmıştır. Araştırma sonucunda; programa dahil olan işitme engelli bireylerin, düzenli fiziksel aktivite programı öncesine oranla daha "mutlu" olduğu, "yaşam doyum" düzeylerinin yükseldiği, "yetersiz özyeterlik" algısının azaldığı ancak "stres/rahatsızlık" seviyelerinde anlamlı bir değişim olmadığı görülmektedir. Aynı zamanda "çalışma" ve "kontrol" grupları arasında; "mutluluk", "yaşam doyum" ve "stres" algısında herhangi bir anlamlı farklılık görülmediği gibi "cinsiyet, yaş ve diğer serbest zaman faaliyetlerine katılım" değişkenleri bakımından da herhangi bir anlamlı farklılık görülmemiştir. Anahtar Sözcükler: Fiziksel Aktivite, İşitme Engelliler, Mutluluk, Stres, Yaşam Doyum