Rifâîlikte kitap ve sünnete ittibânın önemi

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Temel İslam Bilimleri, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2022

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: AHMET BARAN BEKİROĞLU

Danışman: Mustafa Aşkar

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Allah'ın emir ve yasaklarına titizlikle riâyet edilerek kulluğu takva derecesinde yaşamayı gaye edinen tasavvuf, İslam tarihinin erken döneminde zühd hareketi olarak varlığını devam ettirmiş; VI./XII. yüzyıla gelindiğinde tekke ve zaviyelerde mürşid-mürid münasebeti çerçevesinde yürütülen sistemli faaliyetlerle de Tarikatlar Dönemi başlamıştır. Dönemin İslam dünyasında, teşekkül eden ilk tarikatlardan biri Rifâîyye'dir. Müessisi Seyyid Ahmed er-Rifâî, muhaddis ve fakih kimliğiyle tanınan ilmiye sınıfına mensup bir sûfidir. Kurucusu olduğu tarikat kendisi hayattayken teşekkülünü tamamlayarak teşkilatlanmış ve kısa zamanda İslam coğrafyasında yaygınlaşmıştır. Seyyid Ahmed er-Rifâî şeriata uygun tasavvuf anlayışını, Rifâîyye'nin esaslarını ortaya koyduğu eserlerinde tevile mahal bırakmayacak biçimde açıkça ifade etmiştir. Vaaz ve nasihatlarında İslam'ın teşri kaynağı olan Kitap ve Sünnet'e sıklıkla vurgu yapmış, bu kaynakların ortaya koyduğu ilkelere muhalif her türlü görüşü zındıklık olarak nitelendirmiştir. Bu çalışma, Seyyid Ahmed er-Rifâî'nin eserlerinden ve tarikatın usul ve adabını anlatan sonraki dönem kaynaklarından hareketle Rifâîlik'te, Kitap ve Sünnet'e ittiba etmenin önemini ortaya koymuştur.