Ebelerde İş Yükü ve Örgütsel Bağlılık İlişkisinin Değerlendirilmesi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sağlık Yönetimi, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2022

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SALİH CAN KARAHASANOĞLU

Danışman: Yasemin Akbulut

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Ebelerde İş Yükü ve Örgütsel Bağlılık İlişkisinin Değerlendirilmesi Bu çalışma, Anadolu Ebeler Derneği'ne üye olan ebelerin iş yükü algısı ve örgütsel bağlılık düzeyini belirlemek, iş yükü ve örgütsel bağlılığın sosyo-demografik ve mesleki özelliklere göre farklılığını ortaya koymak ve iş yükü ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişkiyi saptamak amacıyla Covid-19 pandemi döneminde yapılmıştır. Araştırmanın türü analitik ve kesitseldir. Çalışmanın evrenini Derneğe üye olan 350 ebe oluşturmaktadır. Çalışmada örneklem çekilmeyerek evrenin tamamına ulaşılmak hedeflenmiştir. Araştırma 272 ebe ile gerçekleştirilmiş ve evrenin %77,7'sine ulaşılmıştır. Verilerin toplanmasında, Duxbury ve Higgins (1994), tarafındanngeliştirilen "İş Yükü Ölçeği" ile Meyyer ve ark. (1993), tarafından geliştirilen "Allen ve Meyer'in Üç Boyutlu Örgütsel Bağlılık Ölçeği" kullanılmıştır. Veriler google forms aracılığı ile toplanmış ve elde edilen sonuçlar SPSS programı ile analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda; iş yükü ile öğrenim durumu, gelir memnuniyeti, çalışılan kurum, çalışılan birim, görev unvanı ve çalışma şekli arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu bulunmuştur. İş yükü ile yaş, medeni durum, çocuk sahibi olma durumu ve meslekteki toplam çalışma süresi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Örgütsel bağlılık ile gelir memnuniyeti, çalışılan kurum, görev unvanı ve çalışma şekli arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır. Örgütsel bağlılık ile yaş, medeni durum, öğrenim durumu, çocuk sahibi olma durumu, çalışılan birim ve meslekteki toplam çalışma süresi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. İş yükü ile örgütsel bağlılık alt boyutlarından "duygusal bağlılık" ve "normatif bağlılık" arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmış ancak iş yükü ile diğer alt boyut olan "devam bağlılığı" arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. İş yükü ile toplam örgütsel bağlılık arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Araştırma grubunun iş yükü düzeyleri arttıkça örgütsel bağlılık düzeylerinin azaldığı, iş yükü düzeyi azaldıkça örgütsel bağlılık düzeyinin arttığı saptanmıştır. Tüm bu bulgular neticesinde özellikle Covid-19 pandemi sürecinde ebeler nezdinde tüm sağlık çalışanlarının iş yükünü azaltmak için hastanelerde aylık ve yıllık doğum sayıları, bölgesel açıdan ise doğurganlık oranları dikkate alınarak insan gücü planlaması yapılabilir, görev tanımları dışındaki işlerin yapılmasını önlemek amacı ile yönetsel işleri yapacak çalışanlar istihdam edilebilir, ebelere ve ailelerine yönelik kurumsal ve sağlık sistemi genelinde psikolojik ve sosyal destek programları oluşturulabilir, çalışma biçimi ve çalışma saatlerinde düzenlemeler yapılarak çalışanların örgüte bağlılığı artırılabilir. Ebelerin iş yükünü artıran ve örgütsel bağlılığını düşüren nedenler niteliksel araştırmalarla ortaya konulabilir. Anahtar Kelimeler: Hastane Yönetimi, İnsan Kaynakları, Örgütsel Planlama.