TESİS YÖNETİMLERİNİN ESNEKLİĞE KATKISI: ANKARA İLİ KAPSAMINDA SEÇİLİ ALIŞVERİŞ MERKEZİ VE OFİS YAPILARININ KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, GAYRİMENKUL GELİŞTİRME VE YÖNETİMİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MERVE UZUNOĞLU

Danışman: Yeşim Tanrıvermiş

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışma, ofis ve alışveriş merkezlerinde tesis yönetimi hizmetlerinin esneklik boyutunu çok boyutlu olarak incelemeyi ve farklı aktörlerin (kullanıcı ve yönetici) algılarını karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, nicel yöntemle desenlenmiş olup, beş farklı anket aracılığıyla toplam 183 katılımcıdan (150 kullanıcı, 33 yönetici) veri toplanmıştır. Anketler, teknoloji, sürdürülebilirlik, operasyonel hizmetler, mekansal esneklik ve kullanıcı memnuniyeti gibi boyutları ölçmek üzere yapılandırılmıştır. Araştırma kapsamında üç ana hipotez test edilmiştir: (H1) Teknoloji ve dijitalleşme düzeyi ile yönetici ve kullanıcı memnuniyeti arasında pozitif bir ilişki vardır, (H2) Sürdürülebilirlik uygulamaları arttıkça yöneticilerin ve kullanıcıların esneklik algısı da artmaktadır, (H3) Operasyonel hizmetler yöneticilerin ve kullanıcıların esneklik algısını anlamlı biçimde yönlendirmektedir. İstatistiksel analizler korelasyon ve regresyon yöntemleriyle gerçekleştirilmiştir. Bulgular, teknoloji ve memnuniyet arasında ofis kullanıcıları için çok güçlü (r=0.886), AVM kullanıcıları için ise daha düşük düzeyde ancak anlamlı ilişkiler olduğunu göstermiştir. Sürdürülebilirlik ile esneklik algısı arasında genel olarak pozitif yönlü ilişkiler tespit edilirken, özellikle yönetici perspektifinden Optimum AVM örneğinde negatif bir ilişki gözlemlenmiştir. Operasyonel hizmetlerin esneklik algısını yönlendirme düzeyi, ofis kullanıcıları için yüksek (R²=0.747) bulunurken, AVM kullanıcıları ve yönetici örneklemlerinde bu etki sınırlı kalmıştır. Sonuç olarak, esneklik algısının yapı türüne ve aktörlere göre önemli farklılıklar gösterdiği ortaya konmuştur. Kullanıcılar günlük hizmet kalitesine odaklanırken, yöneticiler stratejik ve maliyet odaklı değerlendirmeler yapmaktadır. Bu bulgular, tesis yönetimi uygulamalarında çok paydaşlı ve bütünleşik bir yaklaşımın gerekliliğine işaret etmektedir.