Osmanlı Devletinde siyasi iktidarın baskı aracı olarak sürgün cezası (I. ve II. Meşrutiyet dönemleri)

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, KAMU HUKUKU ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MÜBERRA KORKMAZ

Danışman: NEVİN ÜNAL

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Sürgün, insanlık tarihi boyunca ilk dönemlerden itibaren var olan, siyasal, toplumsal ve psikolojik etkenler sebebiyle, çeşitli amaçlar çerçevesinde değişim geçirerek günümüze ulaşmış bir olgudur.Türk hukuk tarihi içerisinde önemli bir yeri olan sürgünün, Osmanlı hukuku ve siyasi yapısı içerisindeki işlevi ise genel olarak iktidarın eğilimlerini yansıtmanın yanı sıra, Osmanlı iktidar yapısı, ideolojileri ve bu ideolojilerin yansıtılma şekillerini ortaya koyması bakımından önemlidir. Siyasiiktidarın benimsediği ideolojiler doğrultusunda ortaya konulan ceza siyaseti, cezalar aracılığı ile siyasete yön verme imkanı sağlar. Bu anlamda kanunilik ilkesinin çok esnek yorumlandığı tazir suç ve cezaları, Osmanlı Devleti'nde padişahlara geniş takdir yetkisi tanımış olup,tazir niteliğindeki sürgün cezası siyasi iktidarın isteği doğrultusunda otoritenin varlığına hizmet amacıyla, bir baskı aracı olarak sıklıkla uygulanmıştır. ÖzellikleOsmanlı Devleti'nde siyasi ve hukuki yapıda köklü değişimlerin yaşandığı I. ve II. Meşrutiyet Dönemleri, bir nevi devlet politikası şeklinde siyasi amaçlı sürgün cezasının istikrar kazandığı dönemler olması bakımından bizlere zengin bir inceleme ve değerlendirme alanı oluşturmaktadır.