Cerrahi olmayan periodontal tedaviye ek olarak uygulanan klorheksidinin ağız kokusu üzerine etkisinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, PERİODONTOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2005
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EYLEM ZEYNEP ZAİM
Danışman: ELİF ÜNSAL
Özet:113 ÖZET Cerrahi Olmayan Periodontal Tedaviye Ek Olarak Uygulanan Klorheksidinin Ağız Kokusu Üzerine Etkisinin Değerlendirilmesi Bu çalışmanın amacı, çeşitli periodontal problemlerle kliniğimize başvurmuş hastalarda, öncelikle halitosis insidansım saptamak, halitosis varlığı tespit edilen ve tedavi olmak isteyen bireylerden gingivitis ve/veya kronik periodontitis teşhisi konmuş hastalarda cerrahi olmayan periodontal tedavi uygulamalarını takiben mevcut ağız kokusu ve klinik periodontal parametreler arasındaki kantitatif ilişkiyi ortaya koymaktır. Yaş ortalamaları 36,23 olan 471 'i kadın, 529'u erkek toplam 1000 hasta halitosis şikayeti olup olmadığına bakılmaksızın değerlendirilmiştir. Hastaların yaşları, cinsiyetleri, ağız kokusu şikayetlerinin sübjektif olarak değerlendirilmesi, oral hijyen alışkanlıkları ve bunların sıklığı ve sigara içme alışkanlıklarını içeren bir form doldurulmuştur. Halimeter® ile VSC ölçümleri yapılmıştır. Hastaların dişlerinin periodontal durumlarının klinik olarak değerlendirilebilmesi amacıyla Ramfjord dişlerinden PI ve GI değerleri, ağızdaki mevcut tüm dişlerden CD ve BOP değerleri kaydedilmiştir. Ayrıca hastaların ağızlarındaki mevcut çürük, dolgu ve restorasyonlar ile TCI değerleri kaydedilmiştir. Halitosis tedavi grubuna ise, yaş ortalamaları 35 olan, 36'sı kadın ve 24'ü erkek toplam 60 hasta dahil edilmiştir. Halimeter® ile ölçülen VSC değerleri, organoleptik değerlendirme skorları, PI, GI, CD, BOP, TCI ve VAS değerleri kaydedilmiştir. Hastalar rastgele 3 tedavi grubuna ayrılmıştır. 1. gruptaki 20 hastaya diş yüzeyi temizliği ve kök düzlemesini içeren cerrahi olmayan periodontal tedavi uygulanmıştır. 2. gruptaki 20 hasta bu tedavi işlemlerine ek olarak sabah ve akşam olmak üzere günde 2 kez 10 mi % 0,2'lik CHX solüsyonu ile gargara yapmışlardır. 3. gruptaki 20 hastaya ise, 1. gruptaki hastalara uygulanan tedavi işlemlerine ek olarak % 0,2'lik CHX solüsyonu subgingival irrigasyon olarak uygulanmıştır. Tedavi süresince hastalar diş fırçalama, arayüz temizliği ve dil fırçalamadan oluşan oral hijyen işlemlerini gerçekleştirmişlerdir. 3 tedavi grubuna dahih edilen hastaların tümü 1., 3. ve 6. ay kontrollerine çağırılmışlar ve klinik ölçümleri, VSC ölçümleri ve VAS değerleri kaydedilmiştir. Çalışma sonunda elde edilen bulgulara göre halitosis insidansının değerlendirildiği populasyonda, hastalardan % 27' si ağız kokulan olduğunu düşündüklerini belirtmişlerdir. Farklı yaş gruplarında VSC ortalamalarında yaş artışıyla ilişkili bir artış olmadığı gözlenmiştir. Tüm yaş gruplarında TCI skorları ortalamalarının VSC düzeyleriyle anlamlı ilişkili olduğu bulunmuştur. 25- 34, 35 - 44, 55 - 64 yaş gruplarında sigara içme alışkanlığı ile VSC arasında pozitif korelasyon gözlenmiştir. Her 3 tedavi grubunda da hastalarımızdan 1., 3. ve 6. aylarda elde edilen PI, GI, CD, BOP, TCI skorları ortalamaları, VSC ortalamaları, organoleptik skorlar ve VAS skorları ortalamalarında başlangıç değerlerine kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azalma gözlenmiştir. Gingivitis ve kronik periodontitis teşhisi konmuş bireylerde hekimlerin büyük çoğunluğu tarafından uygulanabilecek cerrahi olmayan periodontal tedavilerin halitosis problemini etkin bir şekilde azalttığı sonucuna varılmıştır. Anahtar Sözcükler: Diş yüzeyi temizliği, halitozis, klorheksidin, kök düzlemesi, periodontal hastalıklar