Çeşitli irrigasyon solüsyonlarının üç farklı perforasyon tamir materyalinin bağlanma dayanımına etkisinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: NİHAL DÜNDAR
Danışman: FATMA GÜL ZIRAMAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çalışmanın amacı; sık kullanılan irrigasyon solüsyonlarının MTA, Biodentin ve BioAggregate materyallerinin bağlanma dayanımına etkisini değerlendirmektir. Çalışmamızda yeni çekilmiş ve üzerinde herhangi bir restoratif işlem olmayan, çürüksüz 135 adet alt büyük azı insan dişi kullanıldı. Dişlerin mine-sement sınırının 2mm üstünden kronlar uzaklaştırıldı ve furkasyonun 2mm altından olacak şekilde kökler uzaklaştırıldı. Bu dişlere giriş kaviteleri açıldı, pulpa odasında bulunan pulpa dokusu ve artıkları ekskavatör yardımı ile uzaklaştırıldı ve NaOCl ile yıkandı. Her bir parçanın furkasyon bölgesinde 1,4 mm çapındaki elmas rond frez ile perforasyon oluşturuldu. Daha sonra perforasyon alanını temizlemek için salinle perforasyon alanı yıkanndı. Perforasyon boşluklarına tamir materyalleri uygulanmak üzere örnekler rastgele 3 gruba ayrıldı (n=45) ve MTA (Densply Maillefer, Ballaguies, İsviçre), Biodentin (Septodent, Niederkasssel, Almanya) ve BioAggregate (Innovative BioCeramix, Vancouver, Kanada) perforasyon boşluklarına uygulandı. Ardından, örneklerin üzeri nemlendirilmiş gazlı bez ile örtülerek etüve yerleştirildi ve %100 nemli ortamda, 37⁰C de, 7 gün bekletildi. Bekleme süresinin hemen ardından irrigasyon solüsyonlarında bekletilmek üzere her grup kendi içinde tekrar 3 alt gruba (n=15) ayrıldı ve belirlenen sölüsyonlarda uygun sürelerde beklemeye alındı. İrrigasyon solüsyonlarında beklemenin ardından bütün örnekler test solüsyonlarının içinden uzaklaştırılarak distile su ile yıkandı ve %100 nemli ortamda, 37 ⁰C de, 48 saat bekletildi. Bağlanma dayanımlarını ölçmek amacıyla push-out bağlanma dayanımı değerleri üniversal test cihazında (Lloyd LRX; Lloyd Instruments Ltd, Fareham, UK) gerçekleştirildi, veriler, Kruskal Wallis H Testi kullanılarak analiz edildi (p<0.05). Sonuç olarak bağlanma kuvveti değerleri bakımından Biodentin, MTA, Bioaggregate arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı.Ancak, son irrigasyon sonrasında bağlanma kuvveti değerleri bakımından Saf su ve MTAD alt gruplarının bağlanma kuvveti değerleri EDTA alt grubuna göre anlamlı olarak daha düşük bulundu(p<0.05). Anahtar Kelimeler: Bağlanma dayanımı. biodentin, bioaggregat