Çocuklarda nazal staphylococcus aureus ve metisilin dirençli staphylococcus aureus taşıyıcılığının araştırılması


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2009

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ENGİN YURDAKUL

Danışman: ERGİN ÇİFTCİ

Özet:

Stafilokoklar insanda çok değisik enfeksiyonlara neden olurlar. Klinikörneklerden izole edilen stafilokok türlerinin basında Stafilokokus aureus (S.aureus) gelmekte ve metisiline dirençli olanlar (MRSA) tedavi edilmesi zorenfeksiyonlara yol açmaktadır. Uzun yıllardır önemli bir hastane enfeksiyonuetkeni olmasının yanında, son yıllarda toplum kökenli MRSA (TK-MRSA)enfeksiyonunun da giderek önem kazandığı görülmektedir. MRSA suslarındaaltı farklı SCCmec tanımlanmıstır. MRSA susları tasıdıkları SCCmec geni ilehastane ve toplum kökenli olarak ayrılabilmektedir. Ağır seyirli S. aureusenfeksiyonlarında susların Panton-Valentine Lökosidini (PVL) adı verilen birprotein salgıladıkları gösterilmistir.Çalısmamızda çocuklarda nazal S. aureus ve MRSA tasıyıcılığını, riskfaktörlerini, S. aureus suslarının antibiyotik duyarlılıklarını, PVL bulunmaoranını belirlemek, MRSA suslarında SCCmec tiplerinin belirlenmek, S.aureus enfeksiyonlarının ampirik tedavisinin planlanması, MRSA tasıyıcılığınönlenmesi konusunda bölgemiz ve ülkemiz açısından öneriler yapabilmektir.Arastırma grubuna Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı veHastalıkları Anabilim Dalı'na basvuran sağlıklı çocuklar ile Ankara ili, Mamakilçesine bağlı okullarda okuyan çocuklar arasından 1000 sağlıklı çocuk alındı.Çocukların her iki burnundan kültür alındı ve potansiyel risk faktörlerisorgulandı. S. aureus ve MRSA susları CLSI standartlarına göre izole edildi.S. aureus suslarında 16S r-RNA, PVL ve SCCmec genleri PCR ile çalısıldı.S. aureus 1000 çocuğun 143'ünde (75 kız, 68 erkek) izole edildi. Metisilindirenci sadece 2 susta (%0.2) saptandı. S. aureus tasıyıcılığı için ilk ve ortaögretim yasında olmak, hastaneye yatmak risk faktörü olarak belirlendi.?zolatlarını tamamının PVL ve mecA geni tasımadığı bulundu.Sonuçlarımız, çalıstığımız popülasyonda MRSA kolonizasyonunun çok düsükoranda (%0.2) bulunması, PVL geni ve mecA geni tasımaması nedeniylebazı ülkelerde önemli sağlık sorunu olmaya baslayan toplum kaynaklı MRSAenfeksiyonlarının ülkemiz için henüz bir tehlike olmadığını ve toplum kaynaklıenfeksiyonların tedavisinde glikopeptid antibiyotiklerin kullanımına gerekolmadığını düsündürmektedir.