Thalamus'u besleyen arterlerin çıkış yerleri ve varyasyonları
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Temel Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BAHAR SELENAY BULUT
Danışman: Aysun Uz
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Thalamus'u besleyen arterlerin ana çıkış damarlarını ve varyasyonlarını ortaya çıkararak elde edilen veriler ile thalamus infaktları ve diğer patolojilerin anlaşılmasını kolaylaştırmaktır. Ayrıca postoperatif durumlar ve vasküler bozuklukların sonucu oluşacak klinik tabloların daha kolay anlaşılmasını sağlamaktır. Gereç ve Yöntem: A. vertebralis ve a. carotis interna'dan doldurulan 15 adet formalin ile fikse beyin hemisferleri incelenmiştir. Ameliyet mikroskobu (3x40) altında thalamus'u perfore eden (delen) arterlerin çıkış yerleri, sayıları ve aralarındaki mesafe incelenmiştir. Her bir hemisferde görülen bu ilişkiler (sağ ve sol) ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Thalamus'a giden perforan arterlerin orjinleri, çapları ve thalamus'a nereden girdiklerine bakılmıştır. Bulgular: A. cerebri posterior çapı ortalama 1,86 + 0,49 mm, a. communicans posterior çapı ortalama 1,19 + 0,24 mm, a. chorioidea anterior çapı ortalama 0,66 + 0,14 mm, talamoperforan arterler arası uzaklık ortalama 3,23 + 0,88 mm, P1 segment uzunluğu ortalama 5,76 + 1,12 mm, a. chorioidea anterior çapı ortalama 0,66 + 0,14 mm olarak bulunmuştur. Talamoperforan arter hemisfer başına dal sayısı; en az 2, en fazla 8 olarak bulunmuştur. Polar arterin a. communicans posterior'dan en fazla çıktığı bölüm 19 hemisferde (%63,3) orta 1/3'lük bölüm olarak görülmüştür. Ramus choroideus posterior medialis'in en fazla kaynaklandığı segment 19 hemisferde (%63,3) P2 segmenti olarak bulunmuştur. A. chorioidea anterior'un 4 hemisferde (%13,3) thalamus'u besleyen dallar verdiği görülmüştür. Talamoperforan arterlerin 8 adet beyinde (%53,3) a. basilaris bifurkasyonundan da kaynaklandığı görülmüştür. Talamogenikülat arter dal sayısı hemisfer başına en az 2, en fazla 7 olarak bulunmuştur. Ramus choroideus posterior lateralis hemisfer başına dal sayısı en az 2, en fazla 5 olarak bulunmuştur. Sonuç: Bu çalışma sonucunda elde edilen bulguların, hastalardaki semptomların daha doğru yorumlanabilmesi açısından nörologlara ve radyologlara, girişimsel işlemler esnasında önemli vasküler yapılar tanımlandığı için beyin cerrahlarına ayrıca literatürdeki anatomik diseksiyon eksikliği vurgulandığı için sonraki yapılacak olan çalışmalar için anatomi hekimlerine yol gösterici olacağını düşünüyoruz. Anahtar Kelimeler: Thalamus, Ekstra-parankimal arter, Arteria cerebri posterior, Varyasyon, Talamoperforan arter