Döner alet ve el değerleri ile yapılan retreatment sırasında apikalden taşan debris miktarının kantitatif olarak karşılaştırılması
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, ENDODONTİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EVRİM MERİÇ ALTUN
Danışman: AYLİN KALAYCI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çalışmamızda, periodontal amaçlarla çekilmiş 150 adet kök gelişimini tamamlamış alt çene küçük azı insan dişleri kullanılmıştır. Çalışmada standardizasyonu sağlamak için dişlerin kökleri 20 mm kalacak şekilde kronlarından kesilerek ayrıldı. Dişler, her grupta 30'ar adet olacak şekilde rastgele 5 gruba ayrıldı. MTwoR (Grup 1), PTUR (Grup 2), Reciproc (Grup 3), D-Race (Grup 4), H tipi el eğesi (Grup 5). Kök kanalları çalışma uzunluğunda Reciproc # 25.08 eğesi kullanılarak şekillendirildi. Örneklerin hepsinin AH.-Plus ve guta-perka kullanılarak kanal dolgusu yapıldı. Bütün gruplardaki dişler kendi aralarında 2 gruba ayrılarak yarısı lateral kondensasyon tekniğiyle, yarısı tek kon tekniği kullanılarak kanal dolguları yapıldı. Dişler bir lastik stoper'a takıldı ve kök uçları, ağırlığı önceden 10-4 gr hassasiyetindeki elektronik tartıyla tespit edilen 4ml'lik santrifüj tüpünün içine gelecek şekilde, tüple birlikte cam şişenin içine yerleştirildiler. Kanal dolgularının uzaklaştırılmasından sonra santrifüj tüpleri elektronik tartı kullanılarak, debris dahil olmak üzere tüplerin nihai ağırlığını elde etmek için tartıldı. Her tüp için ardışık üç ölçüm yapıldı ve ortalama değerler kaydedildi. Apikalden dışarı çıkan debrislerin kuru ağırlığı, boş tüpün ağırlığının debris içeren tüpün ağırlığından çıkarılmasıyla hesaplandı. Daha sonra elde edilen veriler SPSS 20 paket programı kullanılarak istatiksel olarak değerlendirildi. Grup 5 (H tipi el eğesi) ve Grup 3 (Reciproc) diğer gruplara göre apikale daha çok debris taşmasına neden olmuştur (p 0.05). Lateral kondensasyon tekniği ile doldurulan kanalların yenilenmesi sırasında tek kon tekniği ile doldurulanlardan daha fazla apikale debris taşmıştır (p<0.05). Sonuç olarak, tüm gruplarda apikalden debris taşması gerçekleşmiştir. H tipi eğesi ve Reciproc sistemi apikalden en fazla debris taşmasına neden olmuştur. Lateral kondenzasyon tekniği ile doldurulan kanalların yenilenmesi sırasında apikalden daha fazla debris taştığı görülmüştür.