Gençlik ve Spor Bakanlığına bağlı gençlik merkezi üyelerinin öz yeterlilik düzeylerinin incelenmesi; Ankara ili örneği


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, SOSYAL HİZMET ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2021

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: HİLAL ULUTEPE

Danışman: AYŞE SEZEN SERPEN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Gençlerin, yaşamları ilerlerken kendilerine yeten bireyler olabilmek için bedensel, duygusal, bilişsel, tinsel ve sosyal yönleri kapsayan gelişimlerini en üst seviyede gerçekleştirmesi önemlidir. Öz yeterlilik gelişim üzerinde etkili ve önemli güçlendirme kaynağıdır. Öz yeterlilik hem bireyin durumu hakkında fikir sahibi olması hem de zorluklarla başa çıkamadığında yardım kaynaklarını kullanabilmesini gerektirir. Sosyal hizmet mesleği ve disiplininde bireyin güçlenmesi, kendine yeten bir birey haline gelmesi önemsenir. Gençlik merkezleri gibi kurumlarda gençlerin katıldığı gelişimi teşvik eden çeşitli faaliyetlerin gençlerin öz yeterlilik düzeylerine etkisinin ortaya konulmasının, sosyal hizmet alanı ve mesleğine katkı sağlamasının önemli olduğu düşünülmektedir. Bu tez çalışmanın konusu Gençlik ve Spor Bakanlığı bünyesindeki gençlik merkezlerinden yararlanan gençlerin genel öz yeterlilik düzeylerinin incelenmesidir. Bu doğrultuda, araştırmanın kapsamını; Gençlik ve Spor Bakanlığına bağlı gençlik merkezlerinden yararlanan gençlerin, sosyo-demografik özellikleri ile genel öz yeterlilik düzeyleri oluşturmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, Gençlik ve Spor Bakanlığı bünyesindeki gençlik merkezlerinde faaliyetlere katılan üyelerin öz yeterlilik düzeylerinin ortaya konulmasıdır. Nicel araştırma yönteminden ilişkisel tarama modeli ile yürütülen bu tez çalışmasında; kolayda örnekleme yöntemi ile belirlenmiş gençlik merkezi üyesi olan 406 gence, tanıtıcı sosyo-demografik bilgi formu ve Genel Özyeterlilik Ölçeği uygulanmıştır. Ardından bir araya getirilen veriler SPSS 25 paket programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Verilerin homojen dağılıp dağılmadığı test edilerek homojen dağılan verilerin analizinde parametrik testler, homojen dağılmayan verilerin analizinde non-parametrik testler kullanılmıştır. Analizler sonucunda, Genel Özyeterlilik Ölçeği toplam ve alt boyut puanlarına bakıldığında, gençlik merkezi üyesi gençlerin cinsiyet, çalışma durumu, kardeş sayısı, üye olunan gençlik merkezi, faaliyetlere katılım düzeyi, gençlik merkezine gitme sıklığı, üyelik süresi, üye olma nedeni, faaliyetler sonucunda elde edilen kazanım değişkenlerine ilişkin ortalamaların anlamlı şekilde farklılaştığı saptanmıştır. Araştırma, literatürdeki paralel çalışmalar ile tartışıldıktan sonra öneriler ile sonlandırılmıştır. Anahtar Sözcükler: Genç, Gençlik Merkezi, Öz yeterlilik, Psikolojik Dayanıklılık, Sosyal Hizmet.