Plasenta-Kaynaklı Mezenkimal Kök/Stromal Hücrelerin İzolasyonu, Çoğaltılması ve Biyokompozitler Üzerindeki Davranışlarının İncelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Biyoteknoloji Enstitüsü, Biyoteknoloji Anabilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MELİSA BAŞTUĞ
Danışman: Ayşe Eser Elçin
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmanın amacı plasenta kaynaklı mezenkimal kök hücrelerin hücresizleştirilmiş kemik hidrojelinde, osteojenik ve standart vasatlarda kültürlendiğinde osteojenik farklılaşma potansiyellerinin incelenmesidir. Öncelikle steril koşullarda temin edilen plasentanın amniyotik zarından enzimatik ve fiziksel sindirim yöntemleri kullanılarak mezenkimal kök hücre (MKH) izolasyonu yapılmıştır. İzolasyonu gerçekleştirilen ve çoğaltılan hücrelerin mezenkimal kök hücre olduğu mikroskobik görüntüleme, CFU ve akım sitometri analizleri ile belirlenmiştir. Amniyotik zar (AZ)-MKH'lerinin karakterizasyonu yapıldıktan sonra hücre çoğalma verimliliğine bakılmıştır. AZ-MKH'lerin yüzeyinde çoğaltılacağı biyokompozit substratların hazırlanması için, sığır femur kemiğinin hücresizleştirilmesi sonucunda deselülerize kemik matriksi (DKM) hidrojeli elde edilmiştir. Hücresizleştirme verimliliğinin anlaşılması için, işlem gören dokulardaki DNA varlığı, kolajen içeriği ve GAG miktarı belirlenmiştir. Hücresizleştirme verimliliği tespit edilen ve jelleştirilen substratların, SEM ve FTIR analizleri ile karakterizasyon çalışması yapılmıştır. Kan plazması temel alınarak hazırlanan sentetik vücut sıvısı (SVS), DKM jel yapıları ile 8 gün boyunca inkübe edilerek biyomineralizasyon sağlanmıştır. Tez çalışmasının son adımında ise hazırlanan substratlar üzerine AZ-MKH'leri ekilmiş ve hücrelerin 0., 7., 14., ve 21. günlerde SEM görüntüleri, canlılık analizi, ALP ve Ca2+ miktar tayinlerini içeren analizler gerçekleştirilmiştir. SEM bulguları biyokompozit substratlara AZ-MKH'lerin tutunabildiği substratlar olduğunu ortaya koymuştur. Metabolik aktiviteye dayalı hücre canlılığı, ALP ve Ca2+ analizlerinin sonuçları, DKM'lerdeki hücrelerin canlılık oranlarının SVS ile işlem gören DKM'lerdekine göre daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur.