Farklı son yıkama solüsyonlarının epoksi rezin esaslı kök kanal dolgu patının bağlanma dayanımına etkilerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EMİNE ODABAŞI TEZER
Danışman: MELTEM ÖZTAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmanın amacı; kök kanallarının irrigasyonu sırasında kullanılan farklı yıkama solüsyonlarının epoksi rezin esaslı AH Plus kök kanal dolgu patının bağlanma dayanımına etkisinin değerlendirilmesidir. Çalışmada 90 adet insan üst santral kesici dişleri kullanıldı. Kök boyutlarını benzer tutmak amacıyla, dişlerin koronal kısımları kök boyları apeksten 13 mm uzaklıkta olacak şekilde uzaklaştırıldı. Kök kanalları, ProTaper Universal Ni-Ti döner eğe sistemi kullanılarak şekillendirildi. Daha sonra kök kanalları, kullanılacak farklı final irrigasyon solüsyonlarına göre her grupta 18 diş olacak şekilde rastgele 5 gruba ayrıldı: Grup 1: %5,25 NaOCl + %17 EDTA, Grup 2: %6 NaOCl + QMix, Grup 3: % 5,25 NaOCl + %17 EDTA + %2 CHX, Group 4: %5,25 NaOCl + %17 EDTA + %1 ALX, Grup 5: %5,25 NaOCl + Distile su. Kök kanallarını yıkama işlemi tamamlandıktan sonra, örnekler AH Plus kök kanal dolgu patı ve güta-perka kullanılarak dolduruldu. Dişler 37oC'de %100 nemli ortamda 1 hafta bekletildi. Daha sonra her örnekten apikal orta ve koronalden olmak üzere, 2 mm (± 0,1 mm) kalınlığında üçer adet yatay kesit elde edildi. Örnekler Universal Test cihazına yerleştirildi ve itme kuvveti, kök kanal dolgusu ve dentin arasındaki bağlantıda kopma gerçekleşene kadar 1mm/dk sabit hız ile uygulandı. Nexygen veri analiz programı (Lloyd LRX, Fareham, UK) kullanılarak kopma kuvvetleri Newton (N) cinsinden kaydedildi ve megapaskala (MPa) çevrilerek bağlanma dayanımı hesaplandı. Kullanılan yıkama solüsyonlarından bağımsız olarak en yüksek bağlanma dayanımı değerleri sırasıyla koronal, orta ve apikal üçlü bölgelerinden elde edildi ve tüm gruplar arasındaki farklılık anlamlı bulundu (p<0,05). İstatistiksel olarak anlamlı en yüksek bağlanma dayanımı değeri EDTA kullanılan grupta, en düşük bağlanma ise kontrol grubunda elde edildi (p<0,05). Örneklerin koronal üçlü bölgesinde en yüksek bağlanma dayanımı değerleri sırasıyla QMix, CHX ve ALX gruplarında görüldü. CHX ve ALX arasında farklılık anlamlı değilken; QMix, CHX ve ALX'e göre anlamlı olarak daha yüksek değer gösterdi. Örneklerin orta üçlü bölgesinde en yüksek bağlanma dayanımı değerleri sırasıyla QMix, CHX ve ALX gruplarında görüldü ve farklılıklar anlamlı değildi. Örneklerin apikal üçlü bölgesinde en yüksek bağlanma dayanımı değerleri sırasıyla QMix, CHX ve ALX gruplarında görüldü; QMix ve CHX arasında farklılık anlamlı değilken; QMix, ALX'e göre anlamlı olarak daha yüksek değer gösterdi. Anahtar Sözcükler: Bağlanma dayanımı, Klorheksidin, Aleksidin, EDTA, Push-Out, QMix.