Koroner anjiyografi yapılan diyabetik hastalarda renin-anjiyotensin-aldosteron sistemi blokerleri kullanımının opak nefropatisi gelişimi üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2015
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: NURTEN KERİMLİ
Danışman: YUSUF ATMACA
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Kontrast madde nefropatisi (KMN) hastane içi akut böbrek yetmezliğinin (ABY) en sık görülen nedenlerinden biridir. NGAL (Nötrofil Jelatinaz İlişkili Lipokalin) non-invaziv, troponin-benzeri biyobelirteç olup KMN'nin erken tesbitinde önemli bir göstergedir. Bu çalışmada, koroner anjiyografi sonrası diyabetik hastalarda renin-anjiyotensin-aldosteron sistem (RAAS) blokeri kullanımının KMN gelişimindeki rolünü araştırmayı hedefledik. Ayrıca KMN'nin erken teşhisinde serum NGAL belirteçinin önemini araştırdık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza prospektif olarak elektif koroner anjiyografi yapılan 80 hasta alındı. Hastalar 2 grupta incelendi. RAS (+) gruptaki hastaların işlemden önce ilacı kesilmedi, RAS (-) gruptaki hastaların ilacı ise işlemden 24 saat önce kesildi. Bazal ve işlemden sonraki 4. saatte plazma NGAL değerleri ölçüldü. Ayrıca hastaların bazal ve işlemden sonraki 72. saatte BUN, kreatinin, albumin değerleri ölçüldü ve eGFR değerleri hesaplandı. Kontrast madde nefropatisi, koroner girişim sonrası 48-72 saat içinde bazal kreatinin değerinde %25 ve üzeri veya 0,5 mg/dL artış olması şeklinde tanımlandı. Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların toplam 12'inde (%15) kontrast madde nefropatisi gelişti. KMN gelişen 12 hastanın 8'i (%19,5) RAS (+) grupta iken, 4'ü (%10,3) RAS (-) grupta idi. KMN gelişimi açısından gruplar karşılaştırıldığında istatiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (8 [ %19,5] ile 4 [%10,3], p=0.24). Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde KMN gelişimi ile kontrast madde volümünün (KMV) fazla olması arasında anlamlı olma eğilimi saptandı (OR=1,007, p=0.07, OR için %95 güvenlik aralığı (0,9-1,01). Ayrıca önleyici tedavi çok değişkenli lojistik regresyon analiziyle incelendiğinde; önleyici tedavi alan hastalarda KMN gelişme riski daha fazla görülmüştür (OR=6,937, p=0.01, OR için %95 güven aralığı (1,4-32,9). KMN gelişen ve gelişmeyen gruptaki hastaların 4.saat NGAL değerleri karşılaştırıldığında her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (4839 ±3374 pg/ml ile 4304 ± 1814 pg/ml, p=0.68). Sonuç: Koroner anjiyografi yapılan diyabetik hastalarda kronik RAAS blokeri kullanımının kontrast madde nefropatisi (KMN) gelişimi riskini artırmadığı saptanmıştır. Plazma NGAL ABY'nin erken tesbitinde iyi biyobelirteç gibi görünüyor olsada bizim çalışmamızda KMN gelişen grupta NGAL seviyelerinde anlamlı yükselme saptanmamıştır.