Avrupa birliği ve Türkiye'de tarım-çevre ekseninde sosyal sorumluluk yaklaşımı ve bu alandaki uygulamaların değerlendirilmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, SOSYAL ÇEVRE BİLİMLERİ ANABİLİM DALI (DİSİPLİNLERARASI), Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EMRE AKYÜZ
Danışman: BÜLENT GÜLÇUBUK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu tezde sosyal sorumluluk kavramı çerçevesinde Türkiye Cumhuriyeti Devleti ve Avrupa Birliği'nin konuya yaklaşımı ele alınmıştır. Öncelikli olarak iktisadi ana akım iktisadi model çerçevesinde ülke ekonomisindeki aktörlerin rolü değerlendirilmiş daha sonra ise ceteris paribus kavramının çerçevesi daraltılarak günümüz gerçeklerine daha uygun bir model çerçevesinde aktörler arasındaki ilişki değerlendirilmiş ve teorik olarak sosyal sorumluluk kavramının rolü ve etkisi anlamlandırılmaya çalışılmıştır. Sosyal sorumluluk kavramı en yaygın kullanım biçimi olan kurumsal sosyal sorumluluk olarak ele alınmış ve kavramın tarihsel gelişimine yer verilmiştir. Kavramın içeriği ve anlamına ilişkim uluslararası örgütler ve Avrupa Birliği'nin tanımları değerlendirilmiş, bu tanımlar çerçevesinde bu organizasyonların konuya yaklaşımı irdelenmiştir. Tezin ana odak noktası olan tarım ve çevrenin dünya ekonomisi ile insan hayatı için olan önemine yer verildikten sonra Jean-Jacques Rousseau'nun Toplum Sözleşmesi yaklaşımı çerçevesinde devletin tarım ve çevre kapsamında sosyal sorumluluk alanındaki rolü Türkiye ve Avrupa Birliği'ndeki temel hukuk unsurları, plan ve stratejiler çerçevesinde ele alınmıştır. Küresel düzeyde uluslararası kuruluşların sosyal sorumluluğa yaklaşımlarının ve bu alanda konseptlerin ele alındığı tezde küresel yaklaşımların Türkiye'de ve Avrupa Birliği'nde nasıl şekillendiği üzerinde durulmuştur. Tezde kamu-sivil toplum iş birliğinin önemi Avrupa Birliği'ndeki sivil toplum örgütlenmesi referans alınarak irdelenmiştir. Tezdeki konuların değerlendirilmesi ışığında kurumsal sosyal sorumluluk alanındaki hukuki ve politika eksikleri değerlendirilerek bu eksikliklerin neden olabileceği riskler ve atılması gereken adımlar üzerinde durulmuştur.