Aynı sisteme ait farklı bilgisayar destekli ölçü yöntemlerinin farklı restorasyonların uyumuna etkilerinin karşılaştırılması
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ZEYNEP EKİCİ
Danışman: MEHMET ALİ KILIÇARSLAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Aynı Sisteme Ait Farklı Bilgisayar Destekli Ölçü Yöntemlerinin Farklı Restorasyonların Uyumuna Etkilerinin Karşılaştırılması Hasta başı sistem, dijital ölçüyü takiben CAD-CAM tekniği ile restorasyonların bitirilmesidir. Yeni nesil sistemlerin geleneksel yöntemlerden üstün yönleri bilimsel olarak kanıtlandıkça güncel gelişmeler olarak diş hekimliğine dahil edilmektedir. Doğru bir preparasyon ölçüsü almak, diş hekimliği uygulamasında en önemli ve zaman alıcı işlemlerden biridir. Bu işlem sırasında, hatalar nihai restorasyonun kalitesine çok büyük etki edeceğinden, ağız içi durumun mümkün olduğunca doğru kopyalanmasının sağlanması son derece önemlidir. Materyal özelliklerinde iyileşmelere rağmen ölçü almak hâlâ hasta için rahatsızlık verici ve hekim açısından da zaman alıcı olarak kabul edilir. Tarihsel olarak, optik ölçüden mekanik işleme kadar CAD-CAM sistemindeki her adım ve yenilik restorasyonların marjinal uyumsuzluğunu etkilemiştir. İyi bir marjinal uyum, sabit dental restorasyonların uzun dönem başarısında önemli bir faktördür, çünkü plak birikimini en aza indirir ve tekrarlayan çürük ve periodontal hastalık olasılığını azaltır. CAD-CAM teknolojisi ile üretilen restorasyonların doğruluğu, döküm gibi önceki dental üretim işlemlerinde olduğu kadar tutarlı olmayabilir. Bununla birlikte, bu yeni üretim teknikleriyle üretilen alaşımların marjinal uyumsuzluğu hakkında sınırlı bilgi mevcuttur. Klinik olarak kabul edilebilir marjinal uyum konusunda henüz bir konsensüs yoktur. Geçmiş çalışmalar değerlendirildiğinde özellikle konvansiyonel ölçü yöntemleri ile bilgisayar destekli ölçü yöntemlerinin sıklıkla karşılaştırıldığı tespit edilmiştir. Böylece bu tez çalışmasının deneysel kısmında bilgisayar destekli ölçü yöntemlerinin kendi arasında karşılaştırma yapılmasına karar verilmiştir. Bu tez çalışmasında tam (24 numaralı dişe) ve parsiyel (46 numaralı dişe) restorasyonların değerlendirildiği 2 ana grup ile bunların her birinin aynı sisteme ait üç farklı tarayıcı (CEREC AC Bluecam, CEREC AC Omnicam, inEos X5, Sirona Dental Systems GmbH, Bensheim, Almanya) ile ölçü alınması sayesinde elde edilen 3'er alt grupları mevcuttur. Her grubun örneklem büyüklüğü 12 olarak belirlenmiştir (n = 12). Typodont mine-dentin-pulpa esaslı 12 adet maksiler sol premolar diş ve 12 adet mandibular sağ molar diş (Frasaco, AG-3 ZSDP, Greenville. ABD), üzerinde preparasyonların tamamlanması için kullanılmıştır. Bir dental modelde (Standart Model AG3; Frasaco, ABD) premolar dişler üzerinde hazırlanan standart kron preparasyonları ve molar dişler üzerinde hazırlanan inley preparasyonlar, dijitalize edildikten sonra üretilen restorasyonların kron kenar ve iç uyumları mikro-BT ile değerlendirilmiştir. Kron preparasyonundan tek kron restorasyonları üretildiğinde noktasal ölçümler sonucunda tarayıcılar açısından önemli ölçüde farklılıklar olmadığı ve bu değerlerin hepsinin klinik olarak kabul edilebilir sınırlar içerisinde yer aldığı görülmüştür. Kron restorasyonları bölgesel olarak değerlendirildiğinde en fazla aralığın tüm gruplar için santral oluk bölgesinde, en az aralığın ise aksiyal duvarlarda olduğu, bütünsel olarak bakıldığında ise kron restorasyonları için ağız içi tarayıcılardan alınan ölçülerden elde edilen restorasyonlarda daha fazla siman aralığı oluştuğu, İnley restorasyonlar için en büyük aralığın tüm tarayıcı grupları için aksiyopulpal çizgi açısının orta noktasında yer aldığı görülmüştür. Anahtar Sözcükler: Dental CAD-CAM, Bluecam, Omnicam, inEos X5, seramik tek kron, seramik inley, restorasyon kenar uyumu, restorasyon iç uyumu, mikro-BT