Geleneksel Türk Tahkiyesinin Modern Türk Hikâyesine Yansımaları (1990-2010)

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2015

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: İSMAİL KEKEÇ

Danışman: Nurullah Çetin

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu tez, geleneksel Türk tahkiye metinlerinin (destan, masal, mesnevî, halk hikâyeleri, meddah hikâyeleri) 1990-2010 arasında yayımlanan Türk hikâyelerine olan yansımasını ele almaktadır. Tanpınar, Huzur adlı romanında; "bir vehim bile olsa, bir şeyin devamı olmaya ihtiyacımız var." diyerek milletlerin sürekliliklerini sağlamalarının kökleriyle olan irtibatlarına bağlı olduğuna dair bir atıfta bulunur. Kuşkusuz bu köklerden biri de toplumların edebî birikimleridir. Hemen her devirde tevarüs ettikleri bu edebî mirası geleneğin boyunduruğu altına girmeden yeni baştan yorumlayan ve bu doğrultuda verimler ortaya koyan anlatıcılar/yazarlar olmuştur. Bu bakış açısıyla ele alındığında Türk milletinin de verimli bir tahkiye geleneğine sahip olduğu görülecektir. Bu bağlamda geleneksel anlatılar da tahkiye geleneğini değerlendirme adına başvurulabilecek esas kaynaklar olması bakımından önemli bir işleve sahiptirler. Gerek geleneksel anlatıların gerekse 1850'lerden itibaren başlayan çeviri faaliyetleriyle örnekleri görülmeye başlanan Batı tarzı hikâye anlayışının, modern hikâye formuna ulaşılmasında katkısı olmuştur. Bu çalışma da, Türk edebiyatı tarihinde çeşitli isim ve formlar halinde ortaya konulan geleneksel tahkiye metinlerinin günümüz hikâye anlayışının şekillenmesinde ne gibi katkılar sunduğunu, modern Türk hikâyesinin de bu metinlerin hangi kurgu ve teknik özelliklerinden yararlandığını tespit etme amacını taşımaktadır. Anahtar Kelimeler: Tahkiye, gelenek, modern hikâye.