Türkiye'de kırsal alan yönetimi

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, SİYASET BİLİMİ VE KAMU YÖNETİMİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2009

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SABRİNA KAYIKCI

Danışman: BİRGÜL AYMAN GÜLER

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu tez çalışması ile Türkiye'de kırsal alan yönetiminin ve kırsal kalkınma politikasının gelişim seyri ele alınmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de, özellikle 2000'li yıllar sonrası, kırsal alan yönetiminde ve kırsal kalkınma politikasında yaşanan değişimi ve değişimin kaynağını ortaya koymaktır. Bu amacı gerçekleştirebilmek için, Avrupa Birliği (AB) kırsal kalkınma politikasının yasal/yönetsel düzenlemeleri ile Türkiye'deki yasal/yönetsel düzenlemeler karşılaştırılmıştır. Kırsal kalkınma politikasında yaşanan değişim, uygulanan politikalar sınıflandırıldığında görülmektedir. Bu bağlamda, Cumhuriyetin kuruluş yıllarında kırsal alana tarım sektörü aracılığıyla sektörel bir yaklaşımın söz konusu olduğu, fakat 1960'lı yıllardan itibaren kırsal kalkınmanın alansal bir yaklaşımla gerçekleştirilmesine yönelik yöntemler uygulandığı söylenebilir. Bu yöntemler, toplum kalkınması, köykent, merkezköy ve bütünleşik kırsal kalkınma projeleridir. 1980'li yıllar, devletin bir yandan kırsal alanın hâlâ en önemli geçim kaynağı olan tarım sektöründen çekilmesi ile kırsal kalkınmanın gündemden düştüğü yıllar olmuştur. 2001 yılı ise AB'ye uyumun bir gereği olarak, kırsal kalkınma konusunun tekrar gündeme geldiği tarih olması bakımından önem taşımaktadır. Bu tarihten itibaren, AB kırsal kalkınma politikasının politika transferi yoluyla Türkiye'de belirleyici hale geldiği görülmektedir. Böylelikle 1960'lı yıllarda uygulanan politikadan farklı bir kırsal kalkınma politikası geliştirilmektedir. Bu yeni politika ve bu doğrultuda oluşturulan yeni yönetsel yapının unsurları, Türkiye'de kırsal alan yönetiminin, ?kırsal alan yönetişimine? dönüştüğünü ortaya koymaktadır.