Farklı kavite şartlandırıcıların kullanımından sonra uygulanan cam iyonomer içerikli restorasyonların internal adaptasyonlarının değerlendirilmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SÜMEYYE GÜRLER
Danışman: Akif Demirel
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Geleneksel cam iyonomer restoratifler ve bu materyallerin güçlendirilmiş formları olan cam hibrit restoratifler çocuk diş hekimliğinin en sık kullanılan materyalleri arasındadır. Bu tez çalışmasında süt dişlerinin farklı tip cam iyonomer restorasyonlarından önce kaviteye uygulanan farklı kavite şartlandırıcıların restoratif materyallerin internal adaptasyonlarına olan etkilerinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışma in-vitro koşullar altında, randomize, kontrollü ve kör değerlendirme içeren bir araştırma dizaynı ile yürütülmüştür. Bununla birlikte, araştırma protokolü Dünya Tıp Birliği Helsinki Bildirgesi ve CRIS (Checklist for Reporting In-vitro Studies) rehberi ile uyumluluk göstermektedir. Etik kurul onayının alınmasından sonra, çekilmiş 80 adet alt veya üst süt 2. molar diş 4 farklı kavite şartlandırıcı grubuna [a: %10 poliakrilik asit (n=20), b: %20 poliakrilik asit (kontrol grubu) (n=20), c: %17 EDTA (n=20) ve d: %35 fosforik asit (n=20)] randomize olarak atanmıştır. Sonrasında, her dişin kronunun bukkal yüzeyine Sınıf V kavite açılmış ve ilgili kavite şartlandırıcılar uygulanmıştır. Ardından, her kavite şartlandırıcı grubunun kendi içindeki 20 örnek, cam hibrit restoratif materyal ya da geleneksel cam iyonomer materyal ile restore edilecek şekilde, restoratif materyal alt gruplarına randomize ve eşit (n=10 ve n=10) olacak şekilde atanmıştır. Restoratif materyallerin uygulanmasının ardından, örnekler termal siklus cihazına maruz bırakılmıştır (5-55 °C, 5000 siklus). Bu aşamadan sonra, internal adaptasyon analizi Mikro BT kullanılarak yapılmıştır. Kavite ve restorasyon arayüzünde oluşan internal adaptasyon boşlukları yüzde (%) olarak hesaplanmış ve kaydedilmiştir. Verilerin analizinde Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis H testleri kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi 0,05 olarak alınmıştır. Çalışma sonuçlarına göre, hem cam hibrit esaslı restoratif materyal hem de geleneksel cam iyonomer restoratif uygulanan örneklerde, kavite yüzeyi ile restoratif materyal arayüzündeki boşluk bakımından kavite şartlandırıcılar arasında istatistiksel anlamlı farklılık tespit edilmiştir (sırasıyla p=0.004 ve p=0,0001). Yapılan Post-Hoc analizlerin sonucunda her iki restoratif materyal için, en iyi internal adaptasyon başarısı sunan kavite şartlandırıcılar %35 fosforik asit ve %20 poliakrilik olarak tespit edilmiş olup, aralarında istatistiksel anlamlı farklılık görülmemiştir (p>0.05). Ayrıca, %17 EDTA dışındaki diğer kavite şartlandırıcıların uygulandığı örneklerde, cam hibrit restoratif materyaller geleneksel cam iyonomer materyallere göre anlamlı düzeyde daha fazla internal adaptasyon başarısı sunmuştur (p<0.05). Bu çalışmanın sunduğu sonuçlara göre, internal adaptasyon başarısı açısından kavite şartlandırıcı olarak %35 fosforik asit ve kontrol grubu olan %20 poliakrilik asit materyalleri, restoratif materyal olarak ise cam hibritler daha etkin sonuçlar göstermiştir. Ancak, bu çalışmanın sonuçlarının doğrulanması adına başarılı bulunan materyallerin kullanıldığı ileri randomize klinik çalışmalara ihtiyaç olduğu düşünülmektedir.