Yetişkin eğitimi ve eşitlik: Türkiye'de yetişkin eğitimi uygulamalarının anlam ve beklentiler, materyaller, bütçe, katılma, mekân ve zaman bakımından değerlendirilmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, YAŞAM BOYU ÖĞRENME VE YETİŞKİN EĞİTİMİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2014
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ŞÜKRÜ ERHAN BAĞCI
Danışman: RİFAT MİSER
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Araştırmada eşitlik söylemi bağlamında Türkiye'deki yetişkin eğitimi uygulamalarının eleştirel bir çözümlemesi yapılmıştır. Araştırma, Türkiye'de kamusal yetişkin eğitimi uygulamalarının eşitlikçi olup olmadığını kavramaya dönük beş başlık altında değerlendirme yapmaktadır. Birinci başlıkta yetişkinlerin eğitime ilişkin anlam ve beklentileri değerlendirilerek yetişkin eğitimi ve eşitlik ilişkisinin bireylerin anlam dünyalarında nasıl yer ettiği kavranmaya çalışılmıştır. İkinci başlıkta kamusal yetişkin eğitimi alanında kullanılan materyaller incelenerek söz konusu materyallerin okurlarına ilettikleri mesajlarda eşitlik iddialarına uygun olmayan sosyal veya politik kalıp yargılar olup olmadığına bakılmıştır. Üçüncü başlık yetişkin eğitimi alanındaki kamu bütçesinin durumu ile ilgilidir; MEB ve HBÖGM harcamalarında eşitlikçi değerlerin etkili olup olmadığı yani Türkiye'de eğitim bütçelerinin eşitlik sorunlarındaki duyarlılık düzeyi ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Dördüncü başlık yetişkin eğitiminde gerçekleşen katılımın eşitlikçi iddialarla olan ilişkisini incelenerek yetişkin eğitiminin, eşitlikçi iddialarında olduğu gibi dezavantajlı toplumsal kesimlere hizmet edip etmediği analiz edilmiştir. Beşinci başlıkta ise yetişkin eğitimi kurslarının yürütüldüğü mekân ve zamanlar ele alınarak kurslar için seçilen mekân ve zamanların eşitlik sağlama konusundaki yeterliliği sorgulanmıştır. Araştırma nicel ve nitel tekniklerin bir arada kullanıldığı karma bir modele sahiptir. Bulgular, betimsel çözümlemeler aracılığıyla yorumlanmıştır. Sonuçlar Türkiye'de yetişkin eğitimi uygulamalarının iddia edildiği gibi toplumsal eşitsizlikleri gidermediğini, tam aksine bu eşitsizliklerin yeniden üretimine hizmet ettiğini göstermektedir.