Mesane değişici epitel karsinomunun tanısı ve nükslerinin belirlenmesinde Vasküler Endotelyal Büyüme Faktörü (VEGF)'nin değeri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2002
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HAKAN AKSOY
Danışman: SÜMER BALTACI
Özet:7-OZET AMAÇ: Mesane değişici epitel kanserlerinin tanısında, nüksleri ve progresyonu belirlemede kan ve idrar VEGF düzeyinin değerini araştırmaktır. HASTALAR VE YÖNTEM: Bu çalışmaya, Mart 2000-Mayıs 2001 tarihleri arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-i Sina Hastanesi Üroloji Anabilim Dalı'na başvuran mesane tümörlü 40 hasta ve kontrol grubu olarak; herhangi bir malignitesi olmayan 40, daha önceden mesane tümörü olduğu bilinen ancak kontrol sistoskopisinde tümör izlenmeyen (nüksü olmayan) 20, mesane tümörü dışmda Ürolojik maligniteye sahip 13 hasta dahil edilmiştir. Mesane tümörü olan hastalar nüks ve progresyon açısından takip edildiler. Takip süreleri 6- 20 ay arasında, ortalama 12 ay idi. BULGULAR: Dört Gruptaki hastaların kan ve idrar VEGF düzeyleri arasında yapılan karşılaştırmada; mesane tümörü olan hastalarla kontrol grubu arasında hem kan hem de idrar düzeyleri arasında anlamlı fark bulundu, (kan için p 0,05). VEGF kan değerinin genel duyarlılığı %60 ve özgüllüğü %82,5, yüzey el tümörlerde duyarlılığı %66,7, özgüllüğü %82,5, invaziv tümörlerde duyarlılığı %63,2, özgüllüğü %82,5 olarak bulunmuştur. VEGF idrar değerinin genel duyarlılığı %90 özgüllüğü %70, yüzeyel tümörlerde 50duyarlılığı %85,7, özgüllüğü %70, invaziv tümörlerde duyarlılığı %94,7 ve özgüllüğü % 70 olarak bulunmuştur. Nüks eden ve progresyon gösteren hastaların idrar VEGF düzeylerinin progresyonsuz hastalara göre anlamlı bir yükseklik gösterdiği saptandı, (p<0,01). SONUÇ: VEGF'nin kan ve idrar düzeyi ölçümü, kantitatif, kolay uygulanabilir ve noninvaziv bir yöntem olarak bu özgüllük ve duyarlılık değerleri ile hastalığın tanısında kullanılabilir, (kan p<0,001, idrar p<0,001). Hastalığın seyrini belirlemede, nüksleri (p<0,01), progresyonu tahmin etmede (p<0,01) üriner VEGF ölçümü oldukça etkili bir yöntem gibi görünmektedir. Bu hastaların üriner VEGF düzeyine göre sistoskopi sıklığı düzenlenebilir ve üriner VEGF düzeyi yüksek olanlarda erken ve ek tedavi verilebilir. 51