Dinler tarihçisi bakış açısıyla Hz. Peygamber'in diğer din mensuplarıyla münasebetleri

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, FELSEFE VE DİN BİLİMLERİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2016

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ÖZNUR BAŞELMA

Danışman: AHMET HİKMET EROĞLU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Hz. Muhammed, yaşadığı dönem ve coğrafya itibariyle pek çok farklı kültürle ve farklı din mensubu kimselerle birlikte yaşamıştır. Arap yarımadası o dönemde farklı kültürlere ev sahipliği yapmıştır. İslam'ın geldiği 7. yüzyılın başlarında yarımadada, çoğunluğu putperest Araplardan oluşan, Yahudi, Hıristiyan, Hanif, Sabii ve Mecusilerin de var olduğu bir toplum bulunmaktadır. Hz. Muhammed, yaşadığı coğrafyada, siyasi birliği olmayan bu toplumda birlikte uyumlu yaşamayı sağlayacak bir düzen kurmak için çeşitli adımlar atmıştır. Aynı zamanda bu topluluklarla birlikte yaşamanın gereği olarak çeşitli sosyal, kültürel, ekonomik, siyasi ve dini münasebetlerde bulunmuştur. İslam'ın ilk muhatapları olan müşriklerle münasebetleri çoğunlukla müslümanların, müşriklerin baskısından kurtulma ve din hürrriyeti kazanma çabalarından müteşekkildir. Ehl-i Kitap adı verilen Yahudi ve Hristiyanlarla ise daha ziyade Medine döneminde karşılaşan Hz. Muhammed, bazı zamanlar onlardan gelen bir takım olumsuzluklar yaşamakla birlikte çeşitli anlaşmalar yapmak suretiyle münasebetlerini sürdürmüştür. Hz. Muhammed'in farklı din mensuplarıyla münasebetlerinde temel referansı, Kur'an'ın ortaya koyduğu prensipler olmuştur. Kur'an-ı Kerim'in bu konudaki temel yaklaşımı ise, Hz. Muhammed'in güzel öğütle onları davet etmesi, onlara yumuşak, uyarıcı, müjdeleyici ve affedici yaklaşması ve onlar barışa yanaştığı takdirde müslümanların da onlara barışla mukabele etmesi şeklindedir.