Antrenör Eğitim Yönetmeliğiyle İlgili Antrenör Görüşlerinin İncelenmesi

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, SPOR BİLİMLERİ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ABDULKADİR TEKİN

Danışman: Hakan Sunay

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu araştırmanın amacı, Türkiye'de yürürlükte olan Antrenör Eğitimi Yönetmeliği'ne ilişkin antrenörlerin görüşlerini inceleyerek yönetmeliğin uygulamadaki yansımalarını derinlemesine analiz etmektir. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseniyle desenlenmiş ve kesitsel bir yaklaşımla yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini, ölçüt örnekleme yöntemiyle seçilmiş olan toplam 16 antrenör oluşturmuştur. Katılımcılar 13 farklı spor branşını temsil etmekte; yaşları 35 ile 61 arasında değişmektedir (Ort.=45,88; SS=7,13). Katılımcıların mesleki deneyim süresi 10 ile 38 yıl arasında değişmekte olup, ortalama meslek yılı 19,94'tür (SS=7,57). Katılımcıların %81,3'ü erkek (n=13), %18,8'i kadın (n=3) olup örneklem cinsiyet açısından erkek ağırlıklıdır. Eğitim düzeyleri incelendiğinde, katılımcıların %37,5'i lisans, %31,3'ü doktora, %18,8'i yüksek lisans ve %12,5'i lise mezunudur. Antrenörlük kademeleri açısından dağılım ise şu şekildedir: %43,8'i 4. kademe, %25'i 3. kademe, %18,8'i 5. kademe, %12,5'i 1. kademe ve %6,3'ü 2. kademe. Bu heterojen yapı, katılımcıların farklı deneyim düzeylerini ve spor dallarını temsil etmesi bakımından bağlamsal zenginlik sağlamıştır. Veriler, literatür ve uzman görüşleri doğrultusunda geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmış; her görüşme yaklaşık 45–60 dakika sürmüştür. Görüşmeler ses kayıt cihazı ile kaydedilmiş, kelimesi kelimesine çözümlenmiş ve anonimleştirilmiştir. Elde edilen veriler, nitel içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiş; web tabanlı bir nitel analiz aracı olan "Saturate App" yazılımı kullanılarak kodlama süreci yürütülmüş, kodlayıcılar arası uyum sağlanmıştır. Araştırmanın geçerlik ve güvenirliğini sağlamak amacıyla çoklu doğrulama (triangülasyon), kodlayıcılar arası güven, kapsam geçerliği ve bağlamsal aktarılabilirlik stratejilerine başvurulmuştur. Etik kurul onayı alınarak araştırma süreci yürürlükteki etik ilkelere uygun biçimde gerçekleştirilmiştir. Araştırma bulguları, Antrenör Eğitimi Yönetmeliği'nin teorik çerçevesinin güçlü olduğunu, ancak uygulamada bazı yapısal sorunlar barındırdığını göstermektedir. Özellikle teori-pratik bütünlüğündeki kopukluklar, federasyonlar arası uygulama farklılıkları, şeffaflık ve liyakat eksiklikleri, dijital içeriklerin niteliği ve bölgesel erişim engelleri katılımcılar tarafından dile getirilen başlıca sorun alanlarıdır. Bununla birlikte yönetmeliğin meslekleşmeye, kariyer basamaklarının tanımlanmasına ve dijitalleşme olanaklarının gelişimine katkı sunduğu da belirtilmiştir. Sonuç olarak, yönetmeliğin daha kapsayıcı, şeffaf ve bağlama duyarlı biçimde yeniden yapılandırılması gerektiği ortaya çıkmıştır. Çalışma, politika yapıcılara yönelik somut öneriler sunmakta ve spor eğitimi literatürüne bağlamsal derinlik kazandırmaktadır.