Granülosit koloni uyaran faktör kullanımının allojenik kök hücre vericilerinde doku faktörü ekspresyonu ve hemostaz üzerine etkileri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2000
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: PERVİN TOPÇUOĞLU
Danışman: MUHİT ÖZCAN
Özet:44 araştırılmalıdır. Altta yatan bir tromboz riskinin (kalıtsal veya edinsel) varlığında ise G- CSF uygulaması sakıncaları gözönünde tutularak dikkatlice yapılmalıdır. ÖZET Çalışmamızda 10 jıg/kg/gün subkutan yolla uygulanan G-CSF (Neupogen, Amgen) onsekiz sağlıklı allojeneik kök hücre vericisinde, plazma doku faktör antijen/ prokoagulan aktivitesi ve periferik kan monosit/nötrofillerinde doku faktör ekspresyonu, doğal antikoagulanlar ve koagulasyon faktörleri çalışıldı. Sonuçlar: 1. Olguların tamamında beyaz küre, nötrofıl, monosit ve lenfosit sayılarında sıra ile yaklaşık 6.5, 9.4, 2.6 ve 2 kat artış saptandı (p<0.01). 2. Serum C-RP, ALP, LDH ve ürik asit düzeylerinde anlamlı artışlar izlendi (p<0.01). 3. Koagulasyon aktivasyonunun plazmadaki belirleyicilerinden FVIL FX ve FH aktivitelerinde G-CSF sonrası azalmalar saptandı. Bu azalmalar FX ve Fil' de istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05 ve p<0.05). PT'de hafif fakat anlamlı uzama izlendi (p<0.05). 4. Fibrinojen miktarında değişiklik olmamakla birlikte, fibrin oluşumu ve sekonder fibrinolizisin göstergesi olan D-dimer düzeylerinde anlamlı artışlar saptandı (p<0.05). Beraberinde TT'de hafif bir uzama izlendi (p=0.06). 5. Endotel hücre belirleyicisi olarak değerlendirilen vWF:Ri CoF aktivitesi ve faktör VIII aktivite düzeylerinde anlamlı artışlar bulundu (p<0.05). Bu artışlar G-CSF sonrası45 lökosit, nötrofıl, monosit sayısındaki artışlar veya C-RP, ALP, LDH ve ürik asit düzeylerindeki artışlarla korelasyon göstermedi. 6. Doğal antikoagulanlar protein C, protein S ve ATM' de hafif azalma saptandı. Bu azalma protein C'de anlamlı olma eğilimindeydi (p=0.09). 7. Plazma TF antijen ve aktivitesinde G-CSF sonrası anlamlı artışlar saptandı. Bu artışlar erkek cinsiyette daha belirgindi. TF antijen ve aktivite arasında hem GO'da hem de G5'de bir ilişki saptanmadı. 8. Akım sitometrik incelemede G-CSF sonrası TF ekspresyonu nötrofillerde daha belirgin olmak üzere artma eğilimindeydi (p=0.06). 9. Plazma TF antijen ve prokoagulan akti vitesi ile monosit/nötrofil TF ekspresyonu arasında bir ilişki saptanmadı. 10. Apopitotik hücre belirleyicisi CD95bright hücre oranı hafifçe azalırken, TF ekspresyonu ve MFI'da değişiklik görülmedi. KAYNAKLAR 1. Demetli GD, Griffin JD. Granulocyte Colony-Stimulating Factor and Its Receptor. Blood 1991;78:2791-2808. 2. Welte K, Gabrilove J, Bronchud MH, Platzer E, Morstyn G. Filgrastim (r-metHuG-CSF): The first 10 years. Blood 1996; 88: 1907-1929. 3. Hollingshead LM, Goa KL Recombinant granulocyte colony stimulating factor. Drugs 1991;42:300-330. 4. Morstyn G, Dexter MT, Foote M. Filmgrastim in Clinical Practice. 1998; Second Edition: 1-603. 5. Anderlini P, Przepiorka D, Champlin R, Körbling M. Biologic and clinical effects of granulocyte colony-stimulating factor in normal individuals. Blood 1996; 88: 2819-2825.