Periprostetik enfeksiyon etkenleri arasında biyofilm yapısının farklılıkları
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMET BATU ERTAN
Danışman: BÜLENT ABDURRAHMAN ERDEMLİ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Periprostetik eklem enfeksiyonları (PEE) total eklem artroplastilerindeki en sık revizyon cerrahi sebebplerinden biridir. Mevcut PEE tablosu altında en sık uygulanan cerrahi yöntemler; implant korunarak debridman-antibiyoterapi (DAIR), tek basamaklı veya iki aşamalı revizyon cerrahileridir. Erken başlangıçlı PEE (<3-4 hafta) varlığında uygulanabilecek bir prosedür olan DAIR, biyofilm yapısının mevcut immün sistem altında olgunlaşmadığı ve PEE tablosunun debridman ve antibiyoterapi ile tedavi edilebileceği temeline dayanmaktadır. Çalışmamızda PEE etkenlerindeki biyofilm oluşumunun mikrobiyolojik saptanması ve implant yüzeyindeki gelişiminin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Elde edilecek sonuçlar ile birlikte PEE tedavisi etkenlere göre yeniden değerlendirilecektir. Yöntem: Altı grupta toplam 48 sprague-dawley rat ile in-vivo çalışma planlandı. Çalışmaya stafilokokkus aureus, stafilokokkus epidermidis biyofilm (-) suş, stafilokokkus epidermidis biyofilm (+) suş, psödomonas aeruginosa ve candida albicans etkenleri ile kontrol grubu dâhil edilmiştir. Deney hayvanlarının interskapular bölgelerinde oluşturulan poş bölgelerine 6 adet standart titanyum alaşımı (Ti6Al4V) diskler yerleştirilmiştir. Tüm etkenler eşit sayıda olacak şekilde planktonik mikroorganizma inoküle edildikten sonra her 2 haftalık dönemde disk ve yumuşak doku kültürleri alınmıştır. Bu örnekler enfeksiyon yükleri ve elektron mikroskobu ile biyofilm görünümü açısından karşılaştırılmıştır. 6.haftada tüm deney hayvanlarına ötenazi işlemi sonrası abse dokuları histolojik olarak incelenmiştir. Gruplar yumuşak doku kültürleri ve disk kültürlerindeki koloni sayılarına, SEM görüntülerindeki biyofilm yapılarına, eksanguinasyon örneklerinden elde edilen tam kan sayımı sonuçlarına ve abselerin histolojik incelemesine göre uygun istatistiksel yöntemlerle karşılaştırılmıştır. Bulgular: Tam kan sayımı sonuçları ve abse görülme sıklığına göre karşılaştırılan etkenlerin arasında anlamlı seviyede bir fark saptanmamıştır. Stafilokokkus aureus etkeni disk sonuçlarındaki enfeksiyon yükü açısından tüm zaman dilimlerinde (2-4-6 hafta) diğer etkenlere göre anlamlı üstünlük sağlamıştır. Yumuşak doku kültürlerinde ise bu üstünlük sadece 4 ve 6.hafta sonuçlarında görülmüştür. 2.haftadaki yumuşak doku kültür sonuçlarında ayrıca psödomonas aeruginosa etkeninin enfeksiyon yükü açısından kontrol gruplarına göre anlamlı yüksekliği saptanmıştır. Biyofilm yapının karşılaştırıldığı sem görüntülerinde ise gruplar arası belirgin bir fark izlenmemiştir. Sonuç: Stafilokokkus aureus incelenen diğer PEE etkenleriyle karşılaştırıldığında 2.hafta itibariyle implant kültürlerinde enfeksiyon yükü açısından anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. Stafilokokkus aureus açısından ulaşılan bu sonuç, <3-4 haftalık PEE varlığında uygulanan DAIR prosedürü sonrası görülen daha yüksek başarısızlık oranlarını açıklayabilir. Stafilokokkus aureus etkeninin PEE'den sorumlu olması halinde DAIR prosedürü yerine tek veya iki basamaklı revizyon artroplasti cerrahisi önerilmektedir. Çalışmamızda ulaşılan sonuçlar yakın dönemdeki derleme çalışmalarında yer alan stafilokokkus aureus etkeni ile görülen periprostetik eklem enfeksiyonlarının cerrahi tedavisine dair klinik şüpheleri mikrobiyolojik olarak destekler niteliktedir.