CAM KARBOMER SİMANIN FİZİKSEL VE KİMYASAL ÖZELLİKLERİNİN İN-VİTRO KOŞULLARDA DEĞERLENDİRİLMESİ


Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, ÇOCUK DİŞ HEKİMLİĞİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ESRA CEREN TATLI

Danışman: LEVENT ÖZER

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

İn-vitro ortamda gerçekleştirilen çalışmamızda yeni, güncel bir restorasyon materyali olan cam karbomer simanın (GCP Cam Karbomer, Leiden, Hollanda) süt dişi restoratif materyali olarak sıklıkla kullanılan kompomer (Dyract Extra, York, Amerika) ve cam iyonomer siman (SDI Riva Self Cure, Bayswater, Avustralya) ile klinik başarılarını şekillendirecek olan mikrosızıntıları, mikrogerilim bağlanma dayanımı, kopma tipleri ve mikrosertlik değerleri karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Çalışmamızda in-vitro testlerde mikrosızıntı testinde 52 adet, mikrogerilim bağlanma dayanımı testinde 60 adet olacak şekilde toplam 112 adet süt 2. molar dişi kullanılmıştır. Mikrosertlik testi için 5 mm çapta ve 2 mm derinlikte pleksi-glass kalıplar kullanılmıştır. Her materyal için 25 örnek olacak şekilde 75 örnek değerlendirilmiştir. Restoratif materyallerin mikrosızıntısı 'boya sızıntısı test yöntemi' ile, dentine bağlanma kuvveti 'mikrogerilim bağlanma dayanımı testi' ile ve mikrosertlikleri ise 'Vicker's testi' ile belirlenmiştir. Restoratif materyallerin mikrosızıntısı ve kopma tiplerinin değerlendirilmesinde ışık mikroskobu kullanılmıştır. Elde edilen veriler Kruskal Wallis, Wilcoxon İşaret ve Mann Whitney U testiyle değerlendirilmiştir. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p cam iyonomer > cam karbomer olarak belirlenmiştir (p<0,001). Sonuç olarak, cam karbomer siman mikrosızıntı değerlerinin düşük bulunmasına rağmen, hem mikrosertlik değerlerinin cam iyonomer siman ve kompomere göre az oluşu hem de mikrogerilim bağlanım dayanımı değerlerinin kompomerden daha düşük oluşu materyalle alakalı dezavantajlardır. Ayrıca, uygulanması esnasında yüksek enerjili ışık 75 cihazının uzun süre kullanılması koltukta geçirilen zamanı arttırarak materyalin klinik kullanıma girmesini sınırlandırmaktadır. Süt dişi restorasyon materyali olarak rutin klinik kullanıma girebilmesi ve güvenli bir şekilde kullanılabilmesi için uzun takipli in-vivo çalışma sonuçlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.