The likelihood of confusion on trademark law in the light of court decisions
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, FİKRİ MÜLKİYET HAKLARI, TEKNOLOJİ POLİTİKALARI VE İNOVASYON YÖNETİMİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: SERKAN DALKIRAN
Danışman: SELİN ÖZDEN MERHACI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Dünya genelindeki ticari faaliyetlerde yaşanan gelişmeler, marka kavramının gittikçe daha fazla önem kazanmasını beraberinde getirmektedir. Markaların, temel olarak tüketiciler nezdindeki karıştırılmayı önlemek amacıyla belirli mal ve hizmetleri diğer mal ve hizmetlerden ayırt etmek için kullanılmasına rağmen, en sık görülen marka ihlali türü, iki marka arasında karışıklığa yol açlmaya çalışarak tüketicileri yanıltmak şeklinde gerçekleşmektedir. Böylelikle karıştırılmaya sebep olan taraf, tüketiciyi aldatarak kârını arttırma niyerindedir. Bu tez çalışmasında, geniş bir çerçevede marka hukukunda karıştırılma ihtimali kavramı açıklanarak Türk hukukunun ve Avrupa hukukukunun konuya yaklaşımlarını uluslararası hukuk enstrümanları ile ele almak ve değerlendirmek amaçlanmaktadır. Belirtilmelidir ki karıştırılma ihtimaline yol açmak suretiyle marka ihlallerinin tespit edilmesi ve önlenmesi diğer ihlal türlerine kıyasla daha zordur. Bu nedenle, karıştırılma ihtimali kavramının açıklığa kavuşturulması ve marka hakkına karıştırılma ihtimali yoluyla tecavüzün nasıl gerçekleştirildiğinin ve nasıl tespit edilebileceğinin belirlenmesi gerekmektedir. İlk bölümde, Türk Hukuku ve AB hukuku çerçevesinde, farklı uluslararası düzenlemelerden de bahsedilerek marka kavramı açıklanmıştır. İkinci bölümde, birçok Yargıtay içtihadı ile Türk marka hukuku çerçevesinde karıştırılma ihtimali incelenmiş ve kısmen ilgili AB hukuku ile uluslararası düzenlemeler de belirtilmiştir. Son bölümde, AB hukukunun karıştırılma ihtimali konusuna yaklaşımını inclemek için ABAD'ın çeşitli kararları analiz edilmiştir. Son olarak, Avrupa Birliği ile Türkiye arasındaki ilişkilerin, marka kanunlarının karıştırılma ihtimali konusunda benzer şekilde gelişmesine neden olduğu sonucuna varılmıştır.