Mandibuler retrognati ile karakterize sınıf ıı maloklüzyona sahip bireylerde fonksiyonel ortopedik tedavinin farengeal havayolu ve uyku solunumu üzerine etkilerinin incelenmesi


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, ORTODONTİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2011

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ELİF ZAİMOĞLU GÜLTEPE

Danışman: TÜLİN UFUK TOYGAR MEMİKOĞLU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışmanın amacı mandibuler retrognatiye bağlı Klas II maloklüzyona sahip bireyler üzerinde fonksiyonel ortopedik bir aparey olan monblok'un farengeal havayolu ve uyku solunumu üzerine görülen etiklerinin araştırmaktır.Araştırmanın materyali; tedavi grubunu oluşturan, Klas II maloklüzyona sahip 18 birey, kontrol grubunu oluşturan aynı maloklüzyona sahip 22 birey ile Klas I maloklüzyona sahip 20 bireyden meydana gelmektedir. Tedavi grubundaki bireylere günde 18 saat ortalama süreyle Monoblok apareyi kullandırılmış, tedavi başında ve 1 yıllık gözlem süresi sonunda sefalometrik ölçüm sonuçları ile uyku kayıt testi sonuçları karşılaştırılmıştır. Tedavi grubunda klas I ilişki elde edilene kadar geçen süre ortalama 12 ay ve kontrol grubundaki bireylerin takip süresi ise ortalama 11 aydır.Tedavi/gözlem öncesi ve sonrası değişiklikler ve gelişim aşamaları normal dağılım gösteren değişkenler için Student's-t testi ve dağılımın normale uymadığı değişkenler için Mann Whitney U testi kullanılarak karşılaştırılmıştır. Farkın hangi parametreler arasında olduğunun saptanması amacıyla ise Duncan testi uygulanmıştır. Her bir gruptaki tedavi/gözlem etkileri normal dağılım gösteren değişkenler için eş yapma t testi ve dağılımın normale uymadığı değişkenler için Wilcoxon işaret testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Parametreler arasındaki ilişkilerin saptanabilmesi için ise pearson korelâsyon testi uygulanmıştır.Monoblok apareyinin etkisi ile mandibulanın sagittal yön gelişiminin stimüle edildiği buna bağlı olarak SNB açısının arttığı (P<0,001), ANB açısının ve overjetin azaldığı (P<0,001) izlenmiştir. Özellikle orofarengeal (P<0,01) ve hipofarengeal (P<0,001) bölgede farengeal havayolu boyutları artmış, kesitsel alan ölçümlerinde tüm farenkste artış olduğu gözlemlenmiştir (P<0,001). Uyku kayıt testi sonuçlarına göre AHİ (P<0,001) ve oksijen desatürasyon sayısı azalmıştır (P<0,05).