Diabetes mellitus'un yol açtığı erektil disfonksiyonda asetilsalisilik asit kullanımının koruyucu rolü olup olmadığının araştırılması

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, FARMAKOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2009

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: GAYE HAFEZ

Danışman: SERAP GÜR

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışmanın amacı, diabetes mellitus gibi son organ komplikasyonunun çok olduğu bir patolojide, aspirin gibi bilinen, ulaşımı kolay ve vasküler sistemde etkileri sıkça tartışılan bir ilacın, erektil disfonksiyonda da koruyucu rolü olup olmadığının araştırılmasıdır.8 haftalık diabet oluşturulmuş erkek Sprague-Dawley cinsi sıçanlara, kuyruk veninden verilen 40 mg/kg STZ ile diabet indüksiyonundan 4 gün sonra 100 mg/kg/gün dozda asetilsalisilik asit (ASA, aspirin süspansiyonu), 8 hafta boyunca her gün oral yolla verilmiştir. Denekler, kontrol (K), aspirin tedavili (K-ASA), diabetik (D) ve diabetik aspirin tedavili (D-ASA) olmak üzere dört gruba ayrılmış, in vivo ve in vitro çalışma sonuçları bu gruplar arasında karşılaştırılmıştır. In vivo deneylere alınan sıçanlarda, intrakavernozal basınç ölçümü, ortalama sistolik arteriyal basınca bölünerek hesaplanmıştır (ICP/MAP). D-ASA grubuna ait sıçanlarda elde edilen artmış intrakavernozal basınç değerleri istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. In vitro çalışmalar dahilindeki elektriksel alan stimülasyonu, sodyum nitroprussit gevşeme yanıtlarında anlamlı fark gözlenmemiştir. Fenilefrin kasılma yanıtlarında da anlamlı farktan sözedilmemiştir. Moleküler çalışmalarda COX-1 ve nNOS mRNA ekspresyonları, PCR ile hesaplanmış, beta-aktine oranlarında anlamlı sonuç elde edilmemiştir.Sonuç olarak değerlendirmemiz, oral yolla verilen aspirinin, kavernoz sinir üzerinde diabetin oluşturabileceği geri dönüşümsüz patolojilerden önce koruyucu etkisinin olabileceği, ASA tedavisi ile erektil fonksiyonların bozulmasının önlenebileceğini yönündedir. Ancak sonraki çalışmalarda yapılması gereken adımlar, gruplara ait n sayısının artırılması, NOS ve COX enzimlerine ait detaylı mekanizmalara yönelik in vitro ve in vivo çalışmaların yapılmasıdır.