Sürekli ayaktan periton diyalizi uygulanan hastalarda malnutrisyon sıklığı ve risk faktörleri


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, NEFROLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 1998

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: AYŞEGÜL ÖZTEMEL

Danışman: KENAN ATEŞ

Özet:

ÖZET Son dönem böbrek yetmezlikti hastaların tedavisinde yaygın olarak kullanılan bir renal replasman tedavi yöntemi olan SAPD uygulamasının potansiyel avantajlarının yanısıra, hastaların beslenme durumu üzerine bazı olumsuz etkileri vardır. Bu etkilerin sonucunda, SAPD hastalarının % 17-56'smda malnütrisyon bulguları gelişmektedir. Bu çalışmada; SAPD tedavisi uygulanan 18'i erkek ve 11 'i kadın toplam 29 SDBVli hastada SGA, antropometrik ve biyokimyasal ölçümlerden oluşan bir nütrisyon indeksi ile malnütrisyon sıklığı ve malnütrisyona eğilim yaratan risk faktörleri belirlenmeye çalışıldı. Oluşturduğumuz nütrisyonel indekse göre hastaların % 17.2'sinde anlamlı malnütrisyon bulguları saptandı. Malnütrisyon skorunun etkileyen en önemli değişkenin diyalitik ultrafiltrasyon, malnütrisyonu yansıtan en önemli değişkenlerin ise vücut ağırlığı ve serum trigliserid düzeyi olduğu gözlendi. Diyaliz hastalarının nütrisyonel değerlendirilmesinde yaygın olarak kullanılan SGA ise malnütrisyon indeksi ile ilişkili bulunmadı. SGA'nın daha ziyade semptom skoru gibi sübjektif parametreler ve yağ durumunun göstergeleri olarak kabul edilen bazı antropometrik ölçümlerle ilişkili olduğu görüldü. Çalışmamızda malnütrisyon skoru ile diyetle kalori ve protein alımları arasında gözlenen anlamlı pozitif korelasyonlar, ilk bakışta iyi beslenen hastalarda malnütrisyon eğiliminin daha yüksek olduğu izlenimim vermektedir. Ancak, besin tüketiminin normalizasyonu için aktüel vücut ağırlığının kullanılması, muhtemelen bu paradoksal korelasyonlardan sorumludur. Gerçekten de, çalışmamızda kalori ve protein alımım etkileyen en önemli değişkenin vücut ağırlığı olduğu saptandı. Kalori ve protein 45alımlarının normalizasyonu için ideal vücut ağırlığının kullanılması, hastaların besin tüketimlerinin daha gerçekçi olarak saptanmasını sağlayacaktır. Hastalarımızın % 17.2'sinde önemli bir morbidite ve mortalite nedeni olan şiddetli malnütrisyon bulgularının gözlenmesi, diyaliz hastalarının beslenme bozukluğu açısından izlenmesinin gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu izlemde vücut ağırlığı, serum trigliserid ve albumin düzeyleri ve üst kol çevresi ölçümü gibi ucuz ve basit parametreler kullanılabilir. 46