Sonlu eleman analizi ile mandibula kırıklarının tedavisinde intermaxiller fiksasyon vidalarının ve ligatürleme seçeneklerinin optimizasyonu

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, AĞIZ, DİŞ VE ÇENE CERRAHİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2018

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: AYTAÇ GÜRSEL

Danışman: MİNE CAMBAZOĞLU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Çene kırıklarında, konservatif yöntem olarak kırığın kapalı redüksiyonu ve intermaksiller fiksasyonu yada invaziv yöntem olarak kırığın açık redüksiyonu ve internal fiksasyonu (ORIF-open reduction and internal fixation) olmak üzere 2 temel tedavi seçeneği vardır. İntermaksiller fiksasyon (IMF), hem kapalı redüksiyon hem de açık redüksiyonda doğru anatomik pozisyonun sağlanması ve korunması için kullanılır. Bu amaçla, ark bar, eyelet, interdental telleme, ortodontik braketler, intermaksiller fiksasyon vidaları (IMFV) gibi teknikler kullanılır. Mandibula kırıklarının tedavisi için kullanılabilecek diğer seçenekler düşünüldüğünde IMFV kullanım kolaylığı, hızlı ve pratik uygulanması, ağız hijyeninin idamesine imkan sağlaması açısından diğer IMF tekniklerine göre avantajlıdır ve ORIF'a kıyasla noninvaziv bir metod oluşu sayesinde kırık tedavisinde öne çıkan bir uygulama olmaktadır. Bu projenin amacı, mandibula kırıklarında optimum redüksiyon ve doğru oklüzyon için IMFV'nın lokasyonlarını, sayısını ayrıca farklı ligatürleme seçeneklerini, kasların oluşturduğu kuvvet altında kırık bölgesindeki stabiliteyi, kemik, vida, tel, plaklarda oluşan stresleri sonlu eleman analizi (Finite element analysis-SEA) ile değerlendirmektir. Bu çalışmada IMF yapılabilmesi için hem mandibula hem de maksilla modellenmiştir. TME ve dişler sayesinde de okluzyon sağlanmıştır. Çiğneme kaslarının lokasyonları ve kuvvetleri tanımlanarak ısırma kuvveti oluşturulmuştur. Çalışmamızda parasimfiz ve korpus kırığının olduğu multiple kırıklı mandibulada farklı lokasyon ve sayılarda IMFV'nın yerleştirildiği ve farklı ligatürleme çeşitleriyle IMF yapılan modellerde ölçümler yapılmıştır. Kontrol grubu olarak aynı kırıklarda 1 ve 2 miniplak ile fiksasyon da yapılmıştır. Bu modeller de hem kendi içerisinde hem de IMFV'nın kullanıldığı modellerle karşılaştırılmıştır. Sonuçlar incelendiğinde, miniplak ile fiksasyon IMFV'na kıyasla daha rijit bir fiksasyon sağlamaktadır. Kırık hattı posteriora kaydıkça fiksasyon zorlaşmakta, vida ve tellerde daha fazla stres oluşmaktadır. IMFV'nın kullanıldığı modellerde serbest kırık fragmanına tek vida konulması deplasmanı arttırıp redüksiyonu bozmaktadır. İki kırık hattının her iki yanına yerleştirilen IMFV deplasman miktarını azaltmaktadır. Sonuç olarak multiple kırıklı mandibulada; Kırık hatlarının her iki tarafına da IMFV konulmalıdır ya da doğru okluzyon sağlanmış ise serbest fragmana IMFV konulmayabilir. Plak ile fiksasyonun yapıldığı modellerde inferior konumlu tek plakta çift plağa oranla daha fazla stres ölçülmüştür. Çift plağın kullanıldığı model oluşan streslerin dağılımı açısından IMFV ile yapılan fiksasyondan ayrışmaktadır. IMFV ile fiksasyonda parasimfiz kırığının olduğu alanda vidalara ve tellere gelen stresler korpus kırığına kıyasla daha azken, plak ile fiksasyonda her iki kırık bölgesindeki plaklarda benzer stres değerleri ölçülmüştür. Kortikal kemikte oluşan stresler ile plakta oluşan stresler karşılaştırıldığında plağın vidalardan daha fazla strese maruz kaldığı ortaya çıkmaktadır.