Nano polimerlerin sentezi, karakterizasyonu ve toksik özeliklerinin incelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, KİMYA MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2014
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ERDEM BABAARSLAN
Danışman: NURAY YILDIZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Nanoteknolojinin gelişimiyle polimerlerin nano büyüklükte sentezi, karakterizasyonu ve işlenmesine yönelik çalışmalar hız kazanmıştır. Morfolojileri ve büyüklüklerine bağlı olarak yığın haldeki yapılarına göre farklı toksikolojik özelikler gösterebilen nano polimerler, kullanım döngüleri boyunca canlı çevre ile etkileşim içerisindedir. Bu nedenle, polimerlerin yığın haldeki toksikolojik özelikleri yanında nano boyuttaki toksikolojik özeliklerinin de araştırılması önem taşımaktadır. Bu çalışmada, poliakrilonitril (PAN) ve poliüretan (PU) polimerleri nanoparçacık ve nanolif olarak, sırasıyla miniemülsiyon polimerizasyonu ve elektro-eğirme yöntemleri kullanılarak üretilmiştir. Elektro-eğirme parametrelerinin optimizasyonu için yanıt yüzey yöntemi (RSM) kullanılmıştır. Sentezlenen parçacıkların büyüklükleri, geçirimli elektron mikroskonu (TEM), dinamik ışık saçılması (DLS) ve diferansiyel satrifüj çöktürmesi (DCS) yöntemleriyle karakterize edilmiştir. Nanolif yapısında üretilen polimerlerin lif çapları . taramalı elektron mikroskobu (SEM) ile belirlenmiştir. Nanopolimerlerin büyüklük ve morfolojilerindeki değişimin sitotoksisiteleri üzerine etkisini belirlemek amacı ile vücut-dışı MTT sitotoksisite testleri gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak, PAN nanolif ve nanoparçacıkların ortalama çapları sırasıyla 250 nm ve 99 nm, PU nanoparçacıkların ortalama çapı 78 nm ve nanoliflerin çapı ise 400-1000 nm aralığında bulunmuştur. Gerçekleştirilen sitotoksisite testleri, farklı yapıdaki her iki polimerin de hücre canlılığına farklı derecelerde olumsuz etkiye sahip olduğunu göstermiştir. PAN nanoliflerinin, nanoparçacık yapısına kıyasla daha sitotoksik olduğu saptanmıştır. PAN nanolif yapıları için sitotoksisitenin zamanla ve ekstrakt derişimindeki artışla arttığı, hücre canlılığının %36 seviyesine düştüğü gözlenmiştir. Kullanım alanı ve miktarı hızla artan PAN nanoliflerin önemli derecede sitotoksik özelik gösterdiği belirlenmiştir. Polimerlerin nano büyüklükteki toksik etkilerini daha iyi belirleyebilmek için ileri seviye vücut-dışı ve vücut-içi toksisite testlerine gereksinim vardır, bu çalışma daha sonraki araştırmalar için referans oluşturacaktır.