Kentsel açık ve yeşil alan özelliklerinin mekânsal göstergeler kapsamında irdelenmesi ve değerlendirilmesi üzerine bir araştırma: Ankara Keçiören ilçesi örneği
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, PEYZAJ MİMARLIĞI ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EREN DAĞRA SÖKMEN
Danışman: ŞÜKRAN ŞAHİN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Kentsel yeşil alanların, kent sakinlerine sunduğu hizmetler nedeniyle bu konu üzerine yapılan araştırmalar giderek artmaktadır. Kentsel yeşil alanların oluşturulmasında ve değerlendirilmesinde evrensel olarak kabul görmüş bir yöntem bulunmamaktadır. Bu bağlamda kentlerin kendilerine özgü standartları geliştirdikleri görülmektedir. Araştırmanın amacı, kentleşmenin yoğun olduğu Ankara ilinin Keçiören ilçesinde bulunan açık ve yeşil alanların mekânsal dağılımını farklı sınıflandırma şekilleri ile ortaya koyarak bu alanların mevcut durumunu mekânsal göstergelerle değerlendirmek ve mevcut açık ve yeşil alanları geliştirmeye yönelik önerilerde bulunmaktır. Bu amaçla çalışma alanında bulunan açık ve yeşil alanlar belirlenen mekânsal göstergelerle değerlendirilmiştir. İlk gösterge olarak, mekân dizimi ile çalışma alanının mekânsal bütünleşme değeri irdelenmiştir. Çalışma alanında bulunan parkların %68,88'inin bütünleşme değeri düşük çıkmıştır. Bu değer parkların insanların bir araya gelme potansiyeli olan alanlarda planlanmadığını göstermektedir. İkinci gösterge olarak, erişilebilirlik tampon analizi ve ağ analizi ile değerlendirilmiştir. Çalışma alanında parklardan hizmet alan kişi sayısında tampon analizine göre ağ analizinde, sınıflandırma şekillerine göre %37,5-44 arasında azalma gözlemlenmiştir. Ağ analizi daha doğru sonuçlar vermesine rağmen tek başına yeterli değildir. Ağ analizine bariyer olarak eğim parametresi eklendiğinde parklardan hizmet alan kişi sayısında %80,57-92,20 arasında azalma gözlemlenmektedir. Bu da çalışma alanındaki parkların herkes tarafından erişilebilir olmadığını ve parkların planlanmasında eğim parametresinin de değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Üçüncü gösterge olarak, bitki yoğunluğu NDVI analizi ile ortaya konmuş ve kişi başına düşen yeşil alan miktarı ile birlikte parkların bitki yoğunluğu hesaplanmıştır. Çalışma alanında yalnızca Şenyuva, Yeşiltepe ve Yeşilöz mahallelerinin 10 m² standardını sağlayabildiği tespit edilmiştir. Bu sonuçlar parkların büyüklüğünün ve sahip olduğu yeşil alan miktarının, parkların sayısından daha önemli olduğunu göstermektedir.