Alt çene iki implant destekli hareketli protez (overdenture) uygulamalarında, implantlar arası mesafenin, tutuculuğa etkisinin, farklı sürelerde ve farklı tutuculuk özelliklerinde değerlendirilmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HACER ERTÜRK AKYEL
Danışman: SADULLAH ÜÇTAŞLI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:İmplant destekli hareketli protez (overdenture) uygulamaları, estetik, çiğneme etkinliği, tutuculuk ve stabilite açısından, geleneksel tam protezler ile karşılaştırıldığında, daha memnun edici sonuçları ile yüksek hasta memnuniyetine sahiptir. İmplant destekli overdenture uygulamalarının uzun dönem başarısında tutuculuk, anahtar faktördür ve implantlar arası mesafe, tutucu sistem tipi, takma/çıkarma siklusu tutuculuğu etkileyen faktörlerdir. Bu çalışmanın amacı, implantlar arası mesafenin ve takma/çıkarma işlemine bağlı klinik kullanım süresinin, kullanıma yeni sunulan Novaloc tutucu sistemin tutuculuk özelliğine etkisinin değerlendirilmesidir. Bu çalışmada 24 adet implant analoğu, 24 adet Novaloc dayanak, 72 adet tutucu üst yapı (24 adet beyaz, 24 adet sarı, 24 adet yeşil PEEK matriks), 12 adet implant analoglarının yerleştirileceği akrilik blok ve 12 adet protezi simüle eden akrilik blok hazırlandı. İmplantlar arası 11 mm ve 22 mm mesafeye bağlı test grupları sırasıyla, Grup 1 (n=18) ve Grup 2 (n=18) olarak belirlendi. Daha sonra her test grubu, tutucu sisteme ait farklı renk kodunda matriks gruplarına göre, Novaloc/beyaz (n=6), Novaloc/sarı (n=6) ve Novaloc/yeşil (n=6) olmak üzere 3 alt gruba ayrıldı. Ayrıca, her alt gruba, çiğneme simülatöründe, 3 ay, 6 ay, 9 ay, 12 ay ve 24 ay klinik kullanıma karşılık gelen, 360, 720, 1080, 1440 ve 2880 takma/çıkarma siklusu uygulandı. Tutuculuk testi, Universal Test Cihazında (LRX, Lloyd Instruments Ltd, West Sussex, UK) gerçekleştirildi. Elde edilen veriler, IBM SPSS Statistics 23 programına aktarıldı. İki grup arasında fark olup olmadığı, bağımsız örneklem t testi ile, ikiden fazla grup arasında fark olup olmadığı tek yönlü varyans analizi (One Way ANOVA) ile incelendi. "Tek yönlü varyans analizi" (ANOVA) sonucunda, öncelikle varyans homojenliği için Levene testi, ardından farklılığın hangi grup ya da gruplardan kaynaklandığı "çoklu karşılaştırma testi" (Bonferroni ya da Tamhane's T2) ile tespit edildi. Tutuculuk kaybı, hem 2 farklı implantlar arası mesafe hem de takma/çıkarma işlemine bağlı 2 yıl klinik kullanım süresi ile ilişkili tespit edildi (p<0,05). Farklı renk kodlarına bağlı olmaksızın, implantlar arası 22 mm mesafe olan grupların tutuculuk kuvvet değerleri, implantlar arası 11 mm mesafe olan gruplara göre daha yüksek tespit edildi (p<0,05). Test edilen tüm gruplarda, Novaloc/beyaz ve Novaloc/yeşil renk kodlu tutucu sistemler, sırasıyla en düşük ve en yüksek tutuculuk kuvvet değerleri sergiledi.