Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocuklarda Netrin-1 ve semaforin 3A, 4D, 7A düzeylerinin sağlıklı kontroller ile karşılaştırılması


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2024

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: HÜMEYRA HİLAL ÖZTÜRK

Danışman: Sadettin Burak Açıkel

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Giriş ve Amaç: Dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğu, karmaşık bir etiyolojiye ve güçlü bir genetik temele sahip, çocukluk çağında sık görülen psikiyatrik bozukluklarından biridir. Semaforin 3A, 4D, 7A ve Netrin-1 molekülleri ise akson kılavuz molekülleri olarak adlandırılan ve nöral gelişim sürecinde pek çok önemli rolü olduğu bilinen moleküllerdir. Biz de çalışmamızda, DEHB etyopatogenezinde Semaforin 3A, 4D, 7A ve Netrin-1 moleküllerinin rolünü araştırmayı hedefledik. Gereç ve Yöntem: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Anabilim Dalı polikliniğine başvuran 6-12 yaş arasındaki 43 katılımcı DEHB grubunu ve 40 katılımcı kontrol grubunu oluşturmuştur. Her iki gruba da araştırmacı tarafından K-SADS uygulanmıştır. Çalışmaya dahil edilen tüm çocuklara 'Revize Edilmiş Çocuk Anksiyete ve Depresyon Ölçeği' verilmiş ve DEHB grubuna ek olarak WISC-4 testi uygulanmıştır. Her iki gruptaki çocukların ebeveynlerine de 6-18 Yaş Çocuk ve Gençler İçin Davranış Değerlendirme Ölçeği, Conners Anababa Derecelendirme Ölçeği- Yenilenmiş Uzun Formu, Sosyal Cevaplılık Ölçeği ve Yönetici İşlevlere Yönelik Davranış Değerlendirme Envanteri verilerek semptom şiddetleri değerlendirilmiştir. DEHB grubunda ise ek olarak 6-18 Yaş Çocuk ve Gençler İçin Öğretmen Bilgi formu ve Conners Öğretmen Dereceleme Ölçeği- Yenilenmiş Uzun Formu ile öğretmenlerden bilgi alınmıştır. Bulgular: Kan ölçümlerinde serum Netrin-1 düzeyi kontrol grubu ile kıyaslandığında DEHB'li grupta anlamlı olarak daha yüksek saptanmıştır (p=0,016). Ancak Semaforin3A (p=0,446), Semaforin4D (p=0,099) ve Semaforin7A (p=0,676) düzeyleri gruplar arasında anlamsız bulunmuştur. Sonuç: Verilerimiz DEHB etyopatogenezinde Netrin-1 molekülünün etkin rol oynadığını düşündürse de daha geniş çaplı çalışmalara ihtiyaç vardır.