Endodontik giriş kavitelerinde kullanılan geçici restoratif materyallerin çeşitli özelliklerinin in vitro olarak incelenmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, ENDODONTİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2005
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SHABNAM ARIANA
Danışman: BADE SONAT
Özet:103 ÖZET Endodontik Giriş Kavitelerinde Kullanılan Geçici Restoratif Materyallerin Çeşitli Özelliklerinin in Vitro Olarak İncelenmesi. Çalışmamızda birinci bölümü oluşturan mikrosızıntı deneyi için 70 adet alt daimi büyük azı diş kullanıldı. Dişler çekimlerini takiben deney safhalarına kadar distile suda bekletildi. Klas II endodontik giriş kavitesi preparasyonu yapıldı. Kök kanalları konvansiyonel preparasyon tekniği kullanarak 35 no'lu K-tipi eğeye kadar prepare edildi. 60 adet diş 15'erli 4 gruba rasgele ayrıldı. Ayrıca 10 adet diş negatif ve pozitif kontrol olarak kullanıldı. Dişlerin giriş kaviteleri sırasıyla, Cavit-W (Grup 1), Cavit-G (Grup 2), IRM (Grup 3) ve lonofil U (Grup 4) ile restore edildi. Dişler önce 24 saat boyunca 37°C de, %100 nemli ortamda bekletildi. Daha sonra dolguların l mm çevresi hariç dişler tamamen 2 kat tırnak cilası ve balmumu ile kapandıktan sonra 48 saat %1 'lik alcian mavisinde bekletildi. Örneklerden alınan kesitler mikroskop altında incelenerek fotoğrafları alındı ve boya sızıntı dereceleri bir skala ile skorlandı. Sonuçlar istatistiksel olarak Kruskal-Wallis ve Bonferroni düzeltmeli Mann-Whitney U testleri ile değerlendirildi. Servikal duvarda en az mikrosızıntı değerlerinin Cavit-W gurubunda bunu sırası ile Cavit-G, IRM ve Inonfil U'un takip ettiği bulundu. Deney sonuçlarına göre Inonfîl U ve IRM grubunda gözlenen ortalama sızıntı değeri, Cavit-W ve Cavit-G gruplarında gözlenen ortalama sızıntı değerlerinden belirgin şekilde daha fazla bulundu ve bu farklılık İstatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edildi(p 0,05). Okluzal duvarda en az mikrosızıntı değerlerinin Cavit-W gurubuna ait deney örneklerinde olduğunu bunu sırası ile Cavit-G, IRM ve Inonfil U'un takip ettiği bulundu. Inonfil U ve IRM grubunda gözlenen ortalama sızıntı değeri, Cavit-W ve Cavit-G gruplarında gözlenen ortalama sızıntı değerlerinden belirgin şekilde daha fazla bulundu ve bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulundu(p 0,05). Çalışmamızın ikinci bölümünü oluşturan kırılma deneyi için 70 adet alt daimi küçük azı diş kullanıldı. Klas I endodontik giriş kavitesi preparasyonu yapıldı. Kök kanalları konvansiyonel preparasyon tekniği kullanarak 45 no'lu K-tipi eğeye kadar prepare edildi. Deneysel işlemler için 60 diş 15'er diş olan 4 gruba rasgele ayrıldı. Ayrıca 10 adet diş negatif ve pozitif kontrol olarak kullanıldı. Dişlerin giriş kaviteleri sırasıyla, Cavit-W (Grup 1), Cavit-G (Grup 2), IRM (Grup 3) ve Inonfil U (Grup 4) ile restore edildi. Dehidratasyonu önlemek için dişler 24 saat boyunca 37°C de, %100 nemli ortamda etüvde bekletildi. Dişler akrile gömüldü ve kırılma testleri bir Universal test cihazında gerçekleştirildi. Elde edilen sonuçların istatistiksel değerlendirmeleri için Kruskal-Wallis ve Bonferroni düzeltmeli Mann-Whitney U testleri yapıldı. Çalışmamızın sonuçlarında kırılmaya karşı en iyi direnç değerlerinin Inonfîl U gurubuna ait deney örneklerinde olduğunu bunu sırası ile IRM, Cavit-W ve Cavit-G'in takip ettiği bulundu. Cavit-G grubunun kırılma direnci değerlerinin ortalaması, IRM ve Inonfîl U gruplarının ortalamasından daha az olduğu gözlendi ve istatistiksel olarak anlamlı bulundu(p 0,05). Ve ayrıca Cavit-W ve Cavit-G gruplarının kırılma direnci değerlerinin ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark görülmedi(p>0,05). Anahtar kelimeler: Geçici restorasyon materyalleri, kırılma direnç, koronal sızıntı