Türkiye Türkçesi ve urdu dilinde ad durum eklerinin kurduğu yapılar ve işlevleri

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, DOĞU DİLLERİ VE EDEBİYATLARI ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: EMEL SİYLİM BAŞARIR

Danışman: ASUMAN ÖZCAN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışma, yabancı bir dilin öğrenilmesi ve öğretilmesi sürecinde önemli rol oynayan durum ekleri üzerinde durmuştur. Ural- Altay dil ailesine mensup Türkçe ile Hint – Avrupa dil ailesinden olan Urdu diline ait durum ekleri, yapıları açısından araştırılmıştır. Urdu dilinde durum, ad öbekleriyle birlikte kullanılan eklerle yapılır. Bazen isimler durum eki aldıklarında ve almadıklarında farklı biçimbilimsel yapıda görünürler. Urdu dilinde nesne ve özne kimi zaman durum eki alırken kimi zaman da almaz (özne için نے ve nesne için کو ). Türkçe ile karşılaştırdığımız zaman Urdu dilinin Arap alfabesiyle yazılması, biçimbilimsel yapısında Arapça ve Farsçadan gelen dilbilgisi kuralları ve kelimeleri barındırması dil öğrenimini zorlaştırmıştır. İsimler sayı ve duruma göre biçimsel değişime uğrar ve Türkçe isimlerde olmayan eril –dişil kavramı,Urdu dilinde isimlerin özünde vardır. Türkçe eylem sınıfı, isim ve sıfat cümle yapılarına göre oldukça karmaşık bir yapıya sahiptir. Türkçede eylemler, zaman, kip ve kişiye göre uyuma girerken, Urdu dilinde zaman, kip, cinsiyet ve sayıya göre uyuma girer. Birinci bölümde Türkçe ve Urdu dilinin morfolojik yapısındaki benzerlik ve farklılık ele alınmıştır. İkinci bölümde ise durum eklerinin eylem üzerinde yarattığı etki üzerinde durulmuştur.