Beta-adrenerjik reseptör ligandlarının meme kanseri hücrelerinin regülasyonuna etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MATİLDA MERVE TUĞLU
Danışman: HAKAN GÜRDAL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Beta-Adrenerjik Reseptör Ligandlarının Meme Kanseri Hücrelerinin Regülasyonuna Etkisi MDA-MB231 kanser hücresinde β2-AR (beta 2 adrenerjik reseptör) uyarısı bazal fosforile ERK1/2'i (extracellular signal regulated kinases 1/2) ve hücre proliferasyonunu inhibe etmektedir. Bu çalışmada β2-AR aracılı, ERK1/2 defosforilasyonunun mekanizmasının aydınlatılması ve bu yanıtın β2-AR aracılı antiproliferatif etkideki rolünün araştırılması amaçlandı. Bu amaçla öncelikle ERK1/2 fosforilasyonun regülasyonunda rolü olduğu bilinen PKA (protein kinaz A), DUSP1/6 (dual specificity fosfataz 1 ve 6), ve PP1/PP2A (serine/threonine fosfataz 1 ve 2) rolü araştırıldı. Bunun için DUSP1/6 inhibitörü, (E)-2–benzylidene–3-(cyclohexylamino)–2,3-dihydro-1H-inden-1-one (BCI), PP1/PP2A inhibitörü Calyculin A ve PKA inhibitörü H89'un β2-AR uyarısı ile gözlemlenen, pERK1/2 defosforilasyonuna etkisi, DUSP1, DUSP6, pDUSP1, PP1, PP2A, pPP1 ve pPP2A protein düzeyleri saptandı. Total DUSP1 mRNA düzeyi ölçüldü. Çalışılan tüm proteinlerin göreceli mikterları Western blot analizi ile ölçüldü. Hücre proliferasyon deneyi WST-1 kiti ve iCellegence sistemi kullanılarak gerçekleştirildi. mRNA düzeyi ise Real Time PCR ile saptandı. β2-AR uyarısı ile bazal pERK1/2, pDUSP1 (ser359) ve pPP1 (PP1'in inhibitör formu, treonin 320 fosforilasyonu) düzeyinde azalma, tDUSP1 düzeyinde ise artış meydana geldi, ayrıca MDA-MB231 hücre proliferasyonunda inhibisyon gözlemlendi. BCI ve Calyculin A, β2-AR uyarısı ile gözlemlenen pERK1/2 defosforilasyonunu tamamen inhibe ederken H89 ise kısmi fakat önemli düzeyde bir inhibisyona neden oldu. Terbutalin ile stimülasyon, total DUSP1 ekspresyonunu ve PP1 aktivitesini arttırdı. PKA inhibitörü (H89) varlığında, β2-AR uyarısı ile artan tDUSP1 seviyelerinde kısmen inhibisyon meydana geldi, azalmış pPP1 seviyelerinde ise inhibisyonun ortadan kalktığı gözlemlendi. Ayrıca bu bulgulara ek olarak, β2-AR uyarısı ile oluşan ERK1/2 inhibisyonu ile hücre proliferasyonun inhibisyonu arasındaki bağlantıyı araştırmaya yönelik çalışmalar gerçekleştirildi. Bu çalışmalarda β2-AR agonistlerin ERK1/2 aktivitesini inhibe edici etkisinin 24 saatlik uyarı sonunda ortadan kalkmasına rağmen, MDA-MB231 hücre proliferasyonunun inhibisyonu için agonistlerle 72 ve 96 saatlik β2-AR uyarısının gerektiği gözlemlenmiştir. PKA inhibitörü H89 β2-AR aracılı ERK1/2 inhibisyonunu engellemesine rağmen hücre proliferasyonunu ve β2-AR uyarısı ile gözlemlenen antiproliferatif etkiyi değiştirmedi. Bu sonuçlar DUSP1/6 ve PP1 enzimlerinin, β2-AR uyarısı ile oluşan ERK1/2 defosforilasyonunda rolü olabileceğini göstermektedir. PKA'nın, β2-AR uyarısı ile azalan ERK1/2 aktivitesinde, artan PP1 aktivitesinde ve artan tDUSP1 seviyelerinde rolü olduğu görülmektedir. Bir diğer taraftan PKA inhibisyonunun, β2-AR aracılı ERK1/2 inhibisyonunu engellemesine rağmen β2-AR aracılı antiproliferatif etki üzerinde rolü yoktur. Ayrıca β2-AR aracılı ERK1/2 aktivitesindeki inhibisyonun hızla ortadan kalkmasına rağmen MDA-MB231 hücre proliferasyonunun inhibisyonu için uzun süreli β2-AR uyarısı gerekmektedir. Bu sonuçlar β2-AR aracılı antiproliferatif etkinin ERK1/2 inhibisyonu ile açıklanamayacağını ve ek çalışmalar ile bu yolağın aydınlatılması gerektiğini düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: MDA-MB231, Beta-2 Adrenerjik Reseptör, ERK1/2, Proliferasyon, Protein Fosfataz.