Periodontal cerrahi sonrası iyileşme sürecinde supragingival klorheksidin uygulamasının klinik , mikrobiyolojik ve morfolojik parametreler üzerindeki rolü
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, PERİODONTOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2003
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: IŞIL ALANYALI BAKIRSOY
Danışman: ELİF ÜNSAL
Özet:130 ÖZET Periodontal Cerrahi Sonrası İyileşme Sürecinde Supragingival Klorheksidin Uygulamasının Klinik, Mikrobiyolojik ve Morfolojik Parametreler Üzerindeki Rolü Araştırmamız, periodontal cerrahi uygulamadan hemen sonra bir hafta süreyle supragingival irrigasyon ya da gargara şeklinde uygulanan klorheksidin (CHX) solüsyonunun, 3 aylık dönemde klinik, mikrobiyolojik ve morfolojik parametreler üzerindeki etkilerinin incelenmesi amacıyla planlanmıştır. Yaş ortalamaları 39 olan ve aynı çenede periodontal flap cerrahisi endikasyonu koyulmuş karşılıklı iki posterior bölgeye sahip olan 16 erişkin periodontitis hastası, araştırmamıza dahil edilmiştir. Cerrahi uygulanan bölgedeki dişlerden cerrahi uygulamanın hemen öncesinde yapılan başlangıç muayenesinde, klinik değerlendirme amacıyla plak indeksi (PI), gingival indeks (GI), cep derinliği (CD), klinik ataşman seviyesi (CAL), gingival çekilme (GR), sondalamada kanama (BOP) değerleri kaydedilmiş ve mikrobiyolojik değerlendirme için plak örnekleri alınmıştır. İlk bölgenin flap operasyonu tamamlandıktan sonra, aynı hastanın kontralateralinde gerçekleştirilecek olan ikinci cerrahi uygulama için bir ay süreyle beklenmiştir. Birinci cerrahi operasyondan sonra bir hafta süreyle klorheksidinin pulslu irrigasyon ile uygulandığı bölgeler deney bölgelerini, ikinci cerrahi operasyondan sonra klorheksidinin gargara şeklinde uygulandığı bölgeler kontrol bölgelerini oluşturmuştur. Elde edilen klinik bulgulara göre, klorheksidinin supragingival irrigasyon uygulaması, gargara uygulamasına göre cerrahi sonrası 10. günde PI skorları üzerinde daha etkili bulunmuştur. Cerrahi sonrası 15. günde de, PI ve GI değerleri açısından deney bölgelerinde, başlangıca göre istatistiksel olarak anlamlı azalmalar gözlenmiştir. İrrigasyon uygulamasının cerrahi sonrası 10. günde PI üzerindeki etkinliği ara yüzeylerde de izlenmiş ve bu yüzeylere ait bulgular ayrıca değerlendirildiğinde, aynı sonuçların geçerli olduğu bulunmuştur. Deney ve kontrol bölgelerinde, cerrahi sonrası 7. günde ve 3. ayda alınan plak örneklerindeki aerob bakteri sayıları açısından başlangıca göre anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Ancak, 7. günde anaerob bakteri sayıları ile anaerob gram negatif pigment oluşturan basillerin (BPB) sayılarında başlangıca göre azalmalar izlenmiş ve bu azalmalar deney bölgelerinde anlamlı olarak bulunmuştur. Mikrobiyolojik parametrelerdeki bu iyileşmelerin 3. ayda geri döndüğü saptanmıştır. Morfolojik değerlendirme amacıyla replika modellerinin SEM ile incelenmesi neticesinde ise dentogingival bölgenin yüzey morfolojisi açısından deney ve kontrol bölgelerine ait modellerde belirgin bir farklılık izlenmemiştir. Klorheksidinin bir pulslu irrigatör ile uygulanmasının, cerrahiden hemen sonraki kısa dönemde PI, GI değerleri ve mikrobiyolojik parametreler üzerinde faydalı etkileri gözlenmiş ve mekanik oral hijyen yöntemleri uygulamalarının zor olduğu cerrahi sonrası erken iyileşme döneminde, bu uygulama şeklinin gargara uygulamasına alternatif olarak önerilebileceği sonucuna varılmıştır. Anahtar Sözcükler: İrrigasyon. iyileşme, klorheksidin, periodontal cerrahi, periodontitis.