6356 sayılı kanunun toplu pazarlık hakkına ilişkin düzenlemelerinin ILO'nun 87 ve 98 sayılı sözleşmeleri ışığında incelenmesi

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, ÇALIŞMA EKONOMİSİ VE ENDÜSTRİ İLİŞKİLERİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2013

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ONUR BAKIR

Danışman: METİN ÖZUĞURLU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışmada 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Yasasının toplu pazarlık hakkına ilişkin düzenlemelerinin ILOnun 87 ve 98 sayılı Sözleşmelerine aykırı olan hükümleri, Sözleşme maddeleri, ILO denetim organlarının karar, ilke ve gözlemleri ile öğretideki görüşler ışığında incelenmiştir. 6356 sayılı Yasa, 87 ve 98 sayılı Sözleşmelere aykırı biçimde, toplu pazarlığa taraf olacak sendikaları, işkolu esasına göre kurulmuş, işkolu barajı şartını karşılayan sendikalar ile sınırlamakta, meslek ve işyeri sendikaları ile federasyonların kurulması ve toplu pazarlık yapmasına, konfederasyonların toplu pazarlıkta taraf olmasına izin vermemektedir. 6356 sayılı Yasa, örgütlenme özgürlüğüne yeterli güvenceyi sağlamamakta, toplu pazarlık düzeyini tarafların iradesine bırakmamakta, çok katmanlı toplu pazarlık düzeni ve işkolu düzeyinde toplu pazarlığı engellemektedir. Yasanın öngördüğü işkolu barajı, zaten sınırlı olan mevcut toplu pazarlık düzenini daha da kötüye götürecektir. Yasada yer alan işyeri/işletme barajı, toplu pazarlık yetkisinin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca verilmesi, yetki itirazı ve toplu pazarlık sürecine ilişkin düzenlemeler de toplu pazarlığın gönüllü olma ilkesi ve toplu pazarlık özerkliğini zedelemektedir. 6356 sayılı Yasa, toplu pazarlık hakkının bir nevi teminatı ve aynı zamanda olmazsa olmazı olan grev hakkını da neredeyse kullanılamaz hale getiren ve sınırlayan düzenlemeler içermektedir.