Diyabetik nefropati ve D vitamini arasındaki ilişki
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2013
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FERİDE PINAR ALTAY
Danışman: SEVİM GÜLLÜ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş: Diyabetik nefropati son dönem böbrek yetmezliğinin en önemli nedenidir. D vitamininin RAS ve glisemik kontrol üzerindeki etkileri ile ilgili çalışmalar sonucunda; D vitamininin diyabetik nefropati ile ilişkili olabileceği düşünülmüştür. Bu çalışmanın amacı, diyabetik nefropati ve D vitamini arasındaki ilişkinin saptanmasıdır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya tip 2 DM tanısı ile takip edilen evre 3 veya 4 diyabetik nefropatisi olan, 81 hasta ile başlanmış, 38?i (% 60.7) kadın, 25?i (% 39.7) erkek toplam 63 hasta ile tamamlanmıştır. Çalışmaya dahil olma kriterleri; tip 2 DM tanısına ek olarak, en az iki ölçümde 24 saatlik idrarda mikroalbümin ?30 mg/gün, yaş?18, HbA1c ? 8 mg/dl, GFR?30 olmasıdır. Hastalardan mikroalbümin değeri 30-299 mg/24s olanlar mikroalbüminüri grubuna, ?300 mg olanlar makroalbüminüri grubuna dahil edilmiştir. D vitamini eksikliği ve yetersizliği olan hastalara oral 300000 IU D3 vitamini replasmanı yapılmıştır. Her iki grupta bazal ve altıncı ay D vitamini değerleri ile 24 saatlik idrarda mikroalbümin ve protein değerleri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Beraberinde tip 2 DM ve DN ile ilşkili olabilecek klinik ve biyokimyasal parametreler de değerlendirilmiştir. Bulgular: Mikroalbüminüri ve makroalbüminüri grubunda altıncı ay D vitamini değerlerinde bazale göre anlamlı artış belirlenmiştir (sırasıyla p=0.006, p=0.004). Her iki grupta altıncı ay 24 saatlik idrarda mikroalbümin ve protein değerlerinde bazale göre anlamlı azalma saptanmıştır (sırasıyla mikroalbüminüri grubu için p=0.001, p=0.013; makroalbüminüri grubu için p=0.021, p=0.028). Bu sonuçlar göz önüne alındığında D vitamini ile 24 saatlik idrarda mikroalbümin ve protein değerleri arasında anlamlı ilişki olduğu düşünülmüştür. Sonuç: Her iki grupta altıncı ay D vitamini değerlerinin, bazal değerlere göre anlamlı olarak artmış olduğu gözlemlenmiştir. Bunun yanı sıra, her iki grupta altıncı ay 24 saatlik idrarda mikroalbümin ve protein değerlerinin bazal değerlere göre anlamlı olarak azaldığı saptanmıştır. Çalışmamızda elde edilen bulgular doğrultusunda D vitamini replasmanının antiproteinürik etkisi nedeniyle diyabetik nefropati tedavisinde yararlı olabileceği düşünülmüştür.