Farklı implant-abutment bağlantı tasarımlarında oluşan streslerin ve hareket serbestliğinin; 3 boyutlu sonlu elemanlar stres analiz yöntemi ile incelenmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, PROTETİK DİŞ TEDAVİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2015
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BERKİN ÖZTÜRK
Danışman: SEDAT HAKAN TERZİOĞLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Branemark'ın osseointegrasyon kavramını ortaya attığı 1969 yılından günümüze kadar geçen sürede, implantların oral ve maksillofasiyal rehabilitasyonda klinik olarak kullanımı oldukça yaygın hale gelmiştir. İmplant tedavilerinin başarısında biyomekanik faktörler çok önemli rol oynamaktadır. Protetik yüklemenin tipi, implant-abutment bağlantı şekli, kemik-implant arayüzeyi, implant yüzey özellikleri, protezin kalitesi ve kemiğin yapısı; kemiğe iletilen yük miktarını etkileyen faktörlerin başında gelir. İmplant destekli protezlerde en uygun biyomekanik koşulları sağlamak için, protezin başarısını etkileyen biyomekanik faktörleri en iyi şekilde organize etmek, temel zorunluluktur. Diş hekimliğinde, kemik içi stres ve gerinim seviyeleri invivo olarak ölçülemediği için, biyomekanik kuralların kullanıldığı birçok invitro çalışma yapılmaktadır. Çalışmamızda; aynı çap ve boya sahip (4.2mm-10mm) 5 adet implant seçilmiştir. İmplantlara bir adet eksternal ve dört adet internal (hekzagonal, oktagonal, trilop, konik) implant-abutment bağlantı sistemine sahip abutmentlar sanal ortamda yerleştirilmiş ve abutmentların belirli noktalarından dik ve oblik yönde kuvvet ayrı ayrı uygulanarak, toplam 5 adet çalışma grubu elde edilmiştir. Çalışmamızda protetik kron kullanılmamıştır. Uygulanan kuvvetler sonucunda implantta ve implant-abutment arayüzeyinde meydana gelen Von Mises gerilme değerleri ve implant-abutment arasındaki hareket serbestliğine; implant- abutment bağlantı biçimlerinin etkisi 3 boyutlu sonlu eleman analiz yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Çalışmamızın sonuçlarına bakıldığında; her iki yükleme altında da en yüksek stres değerleri internal hekzagonal bağlantı tasarımında görülmüştür. Bunu sırası ile eksternal hekzagonal, internal oktagonal, internal konik ve internal trilop bağlantı tasarımları takip etmiştir. Tasarım farklılıklarına bakıldığında; eşkenar çokgen geometrisine sahip bağlantı tasarımları (internal hekzagonal, internal oktagonal, eksternal hekzagonal) yuvarlak hatlı bağlantı tasarımlarına (internal konik, internal trilop) göre daha yüksek stres birikimi göstermektedir. Kenar kısımlar arasındaki açı küçüldükçe stres seviyeleri azalmaktadır. En yüksek hareket serbestlik derecesi internal konik bağlantıda görülmüştür. Bunu sırası ile internal oktagonal, internal hekzagonal, eksternal hekzagonal ve internal trilop bağlantı tasarımları takip etmektedir. Eşkenar çokgen tasarımlarda kenar kısımlar anti-rotasyonel özellik göstererek mikrohareketliliği azaltmaktadır. Kenar kısımlar arasında oluşan açı küçüldükçe hareket serbestliği artmaktadır. Oblik kuvvetler, vertikal kuvvetlerden daha fazla stres yaratmaktadır.